Πώς επηρεάζει το φεγγάρι τους ωκεανούς και τις θάλασσες;
1. Βαρυτική έλξη: Η βαρύτητα του φεγγαριού τραβάει το νερό της γης, προκαλώντας το να διογκωθεί από την πλευρά του πλησιέστερου στο φεγγάρι. Αυτή η διόγκωση δημιουργεί μεγάλη παλίρροια.
2. Φυγοκεντρική δύναμη: Καθώς η γη περιστρέφεται, μια φυγόκεντρη δύναμη σπρώχνει το νερό μακριά από το κέντρο της Γης, δημιουργώντας μια άλλη διόγκωση στην αντίθετη πλευρά της γης από το φεγγάρι. Αυτό έχει επίσης ως αποτέλεσμα την υψηλή παλίρροια.
3. Χαμηλές παλίρροιες: Οι περιοχές μεταξύ των δύο εξογκών βιώνουν χαμηλές παλίρροιες.
4. Συνδυασμένα αποτελέσματα: Η βαρύτητα του ήλιου παίζει επίσης ρόλο, αν και είναι πιο αδύναμο από το φεγγάρι. Όταν ο ήλιος και το φεγγάρι ευθυγραμμίζονται (κατά τη διάρκεια των νέων και των πλήρων φεγγαριών), οι βαρυτικές δυνάμεις τους συνδυάζονται, δημιουργώντας ιδιαίτερα ισχυρές παλίρροιες που ονομάζονται "Spring Tides". Όταν βρίσκονται σε σωστές γωνίες (κατά τη διάρκεια των τριμήνων), οι δυνάμεις τους ακυρώνονται εν μέρει ο ένας τον άλλον, δημιουργώντας ασθενέστερες παλίρροιες που ονομάζονται "παλίρροια".
Βασικά σημεία:
* Πυρκαγιά: Οι παλίρροιες εμφανίζονται περίπου κάθε 12,5 ώρες, με δύο υψηλές παλίρροιες και δύο χαμηλές παλίρροιες την ημέρα.
* Θέση Θέση: Οι παλιρροιακές σειρές (η διαφορά μεταξύ υψηλών και χαμηλών παλίρροιων) ποικίλλουν ανάλογα με την τοποθεσία, την ακτογραμμή και το σχήμα της λεκάνης του ωκεανού.
* Επίδραση στα οικοσυστήματα: Οι παλίρροιες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στα παράκτια οικοσυστήματα, επηρεάζοντας τη διανομή της θαλάσσιας ζωής, τους κύκλους θρεπτικών ουσιών και τη διάβρωση των ακτών.
Συνοπτικά, η βαρυτική έλξη του φεγγαριού και η περιστροφή της γης δημιουργούν παλιρροϊκές εξογκώσεις στους ωκεανούς, με αποτέλεσμα την προβλέψιμη άνοδο και πτώση των παλίρροιων που έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα παράκτια περιβάλλοντα της Γης.
