Οι εξωτερικοί πλανήτες είναι πιο πυκνότεροι από τους μικρότερους πλανήτες;
* Εξωτερικοί πλανήτες (γίγαντες αερίου): Αυτοί είναι ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Αποτελούνται κυρίως από αέριο (κυρίως υδρογόνο και ήλιο), με μικρότερες ποσότητες βράχου και πάγου. Ενώ είναι τεράστια, η πυκνότητα τους είναι στην πραγματικότητα αρκετά χαμηλή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το αέριο τους είναι απλωμένο σε μεγάλο όγκο.
* Μικρότεροι πλανήτες (χερσαίοι πλανήτες): Αυτές περιλαμβάνουν τον Ερμής, την Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη. Αποτελούνται κυρίως από βράχο και μέταλλο, καθιστώντας τους πολύ πυκνότερο από τους γίγαντες του αερίου.
Έτσι, γενικά, οι μικρότεροι, βραχώδεις πλανήτες είναι πυκνότερο από τους μεγαλύτερους γίγαντες αερίου.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* Η πυκνότητα ποικίλλει στους πλανήτες: Ακόμη και μέσα σε έναν μόνο πλανήτη, η πυκνότητα μπορεί να ποικίλει. Για παράδειγμα, ο πυρήνας της Γης είναι απίστευτα πυκνός λόγω της σύνθεσης σιδήρου και νικελίου.
* Η πυκνότητα και το μέγεθος δεν συνδέονται πάντα άμεσα: Ενώ το μέγεθος μπορεί να είναι ένας παράγοντας, η σύνθεση ενός πλανήτη έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση στην πυκνότητα του.
Εδώ είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να το σκεφτείτε: Φανταστείτε ένα γιγαντιαίο μπαλόνι γεμάτο αέρα. Ο αέρας είναι ελαφρύς, αλλά το μπαλόνι είναι τεράστιο. Τώρα φανταστείτε ένα μικρό, συμπαγές βράχο. Ο βράχος είναι πολύ μικρότερος αλλά πυκνότερος επειδή είναι κατασκευασμένο από συμπαγές υλικό. Η ίδια ιδέα ισχύει για τους πλανήτες.
