Γιατί μερικά αστέρια φαίνεται να λάμπουν πιο έντονα από τους άλλους;

Υπάρχουν μερικοί βασικοί λόγοι για τους οποίους μερικά αστέρια εμφανίζονται πιο φωτεινά από άλλα:

1. Εγγενής φωτεινότητα (φωτεινότητα):

* Μέγεθος: Τα μεγαλύτερα αστέρια έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια, εκπέμποντας περισσότερο φως και θερμότητα.

* Θερμοκρασία: Τα θερμότερα αστέρια εκπέμπουν περισσότερη ενέργεια σε μικρότερα μήκη κύματος, εμφανίζονται Bluer και φωτεινότερα.

* Ηλικία: Τα αστέρια αλλάζουν το μέγεθος και τη θερμοκρασία καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Τα νεαρά, καυτά αστέρια είναι συνήθως φωτεινότερα από τα μεγαλύτερα, πιο δροσερά αστέρια.

2. Απόσταση:

* Πιο κοντά αστέρια: Τα αστέρια που είναι πιο κοντά στη γη φαίνονται πιο φωτεινά, ακόμη και αν έχουν χαμηλότερη εγγενή φωτεινότητα.

* Περαιτέρω αστέρια: Τα αστέρια που είναι μακρύτερα μακριά εμφανίζονται πιο dimmer, ακόμα κι αν είναι πολύ φωτεινά.

3. Διαστρική σκόνη:

* Απορρόφηση: Τα σύννεφα σκόνης στο διάστημα μπορούν να απορροφήσουν και να διασκορπιστούν το αστέρι, καθιστώντας τα μακρινά αστέρια να φαίνονται πιο αδύναμα.

4. Ατμοσφαιρικές συνθήκες:

* Διαφάνεια: Ο καθαρός ουρανός επιτρέπει την καλύτερη προβολή των αστεριών. Τα σύννεφα, η ομίχλη και η ρύπανση μπορούν να αποκρύψουν το αστέρι.

* Φωτεινή ρύπανση: Το τεχνητό φως από τις πόλεις μπορεί να δυσκολευτεί να δει τα αμυδρά αστέρια.

Συνοπτικά: Η φαινομενική φωτεινότητα ενός αστεριού καθορίζεται από την εγγενή φωτεινότητα (φωτεινότητα) και την απόσταση από τη γη. Παράγοντες όπως η διαστρική σκόνη και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες παίζουν επίσης ρόλο.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εμφανή φωτεινότητα είναι αυτό που βλέπουμε από τη Γη, ενώ απόλυτη φωτεινότητα (Luminosity) είναι η πραγματική ποσότητα φωτός που εκπέμπει ένα αστέρι. Οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν την απόλυτη φωτεινότητα ενός αστεριού εξετάζοντας την φαινομενική φωτεινότητα και την απόσταση.