Ποιος διαπίστωσε ότι το φεγγάρι δεν ήταν πηγή φωτός αλλά αντανακλούσε το φως;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε ακριβώς ποιος πρώτα καθορίστηκε οριστικά ότι το φεγγάρι δεν ήταν πηγή φωτός αλλά αντανακλούσε το φως. Αυτή η κατανόηση πιθανότατα αναπτύχθηκε σταδιακά με την πάροδο του χρόνου μέσω ενός συνδυασμού παρατηρήσεων και φιλοσοφικής συλλογιστικής.

Ωστόσο, μπορούμε να επισημάνουμε πολλά βασικά στοιχεία και εξελίξεις:

* Αρχαίοι ελληνικοί φιλόσοφοι: Μερικοί, όπως Anaxagoras (500-428 π.Χ.), πρότεινε ότι το φεγγάρι δεν παρήγαγε το δικό του φως, αλλά αντανακλούσε το φως του ήλιου.

* Πρώιμοι αστρονόμοι: Αριστάρχος της Σάμου (310-230 π.Χ.) χρησιμοποίησε γεωμετρία για να υπολογίσει τα σχετικά μεγέθη του ήλιου και του φεγγαριού, υποδηλώνοντας ότι το φεγγάρι ήταν πολύ μικρότερο και επομένως απίθανο να αποτελέσει πηγή φωτός.

* Μεσαιωνικοί μελετητές: Alhazen (965-1039 μ.Χ.) Στο βιβλίο του "Book of Optics" παρείχε λεπτομερείς παρατηρήσεις των φάσεων του φεγγαριού και πώς άλλαξαν με τη θέση του ήλιου. Ισχυρίστηκε ότι οι μεταβαλλόμενες φάσεις ήταν συνεπείς με το φεγγάρι που αντικατοπτρίζει το φως του ήλιου.

* Τηλεσκοπικές παρατηρήσεις: Η χρήση του τηλεσκοπίου από το Galileo Galilei στις αρχές του 17ου αιώνα παρείχε περαιτέρω στοιχεία. Παρατήρησε τους κρατήρες και τα βουνά στο φεγγάρι, υποδεικνύοντας μια συμπαγή επιφάνεια που δεν μπορούσε να δημιουργήσει φως.

Ως εκ τούτου, είναι πιο ακριβές να πούμε ότι η κατανόηση της πηγής φωτός της Σελήνης ήταν μια συλλογική προσπάθεια για αιώνες, βασισμένες σε παρατηρήσεις, συλλογιστική και τεχνολογικές εξελίξεις.