Τι πίστευαν οι άνθρωποι και οι πλανήτες περιστράφηκαν πριν από το 1500;

Πριν από τη δεκαετία του 1500, η ​​επικρατούσα άποψη ήταν ότι η γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος , και οτιδήποτε άλλο περιστρέφεται γύρω από αυτό. Αυτό είναι γνωστό ως το γεωκεντρικό μοντέλο , και ήταν η κυρίαρχη θεωρία για πάνω από χίλια χρόνια, υποστηριζόμενη από τον επιρροή ελληνικό φιλόσοφο Αριστοτέλη και αργότερα τυποποιήθηκε από τον αστρονόμο PTolemy Στο βιβλίο του "Almagest".

Ακολουθεί μια ανάλυση των κοινών πεποιθήσεων:

* Η Γη είναι ακίνητη: Η γη θεωρήθηκε ότι βρίσκεται στο επίκεντρο του σύμπαντος, χωρίς να ασκείται.

* Τα ουράνια σώματα περιστρέφονται γύρω από τη Γη: Ο ήλιος, το φεγγάρι, οι πλανήτες και τα αστέρια θεωρήθηκαν ότι κινούνται σε τέλειους κύκλους γύρω από τη γη.

* Κρυσταλλικές σφαίρες: Τα ουράνια σώματα θεωρήθηκαν ότι ενσωματώνονται σε διαφανείς, ομόκεντρες σφαίρες που περιστρέφονταν γύρω από τη γη.

Αυτό το μοντέλο φάνηκε να ευθυγραμμίζεται με τις καθημερινές παρατηρήσεις:

* Ο ήλιος και το φεγγάρι φαίνεται να κινούνται στον ουρανό: Αυτή είναι μια φυσική συνέπεια της περιστροφής της Γης.

* Τα αστέρια εμφανίζονται σταθερά στις θέσεις τους: Ενώ τα αστέρια κινούνται, οι αποστάσεις τους είναι τόσο τεράστιες ώστε οι φαινομενικές θέσεις τους αλλάζουν πολύ αργά, κάνοντάς τους να φαίνονται σταθερές.

Γιατί πιστεύεται αυτό το μοντέλο:

* Αρχή του Αριστοτέλη και του Πτολεμαίου: Τα έργα τους θεωρήθηκαν έγκυρα εδώ και αιώνες και το μοντέλο τους ταιριάζει με τις επικρατούσες θρησκευτικές πεποιθήσεις.

* Έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων: Ενώ το γεωκεντρικό μοντέλο είχε κάποιες ασυνέπειες, δεν υπήρχαν καθοριστικά στοιχεία για να το αντικρούσουν μέχρι την ανάπτυξη του τηλεσκοπίου τον 17ο αιώνα.

Ωστόσο, υπήρχαν μερικές διαφωνίες:

* Αριστάρχος της Σάμου: Περίπου το 250 π.Χ., πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο, υποδηλώνοντας ότι ο ήλιος ήταν το κέντρο του σύμπαντος και η γη περιστράφηκε γύρω του. Ωστόσο, οι ιδέες του αγνοήθηκαν σε μεγάλο βαθμό.

Το γεωκεντρικό μοντέλο παρέμεινε η κυρίαρχη άποψη μέχρι το Nicolaus Copernicus Το αμφισβήτησε τον 16ο αιώνα. Πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο , τοποθετώντας τον ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος. Το έργο του, "De Revolutionibus orbium coelestium" (στις επαναστάσεις των ουράνιων σφαιρών), επανάσταση στην αστρονομία και σηματοδότησε μια σημαντική μετατόπιση στην κατανόησή μας για το σύμπαν.