Ποια θεωρία περιγράφει το σχηματισμό ηλιακού συστήματος από μια τεράστια σκόνη σύννεφων και αέρια;

Ακολουθεί μια ανάλυση της θεωρίας:

* Το νεφέλωμα: Το ηλιακό σύστημα ξεκίνησε ως ένα γιγαντιαίο, περιστρεφόμενο σύννεφο αερίου και σκόνης που ονομάζεται Νεφέλωμα. Αυτό το νεφέλωμα αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, με μικρές ποσότητες βαρύτερων στοιχείων.

* Βαρβική κατάρρευση: Το νεφέλωμα άρχισε να καταρρέει κάτω από τη δική του βαρύτητα. Καθώς κατέρρευσε, το υλικό μέσα στο νεφέλωμα άρχισε να περιστρέφεται γρηγορότερα, σαν έναν πατινάζ πάγου που τραβούσε τα χέρια τους.

* Σχηματισμός του protosun: Η πλειοψηφία του υλικού στο νεφέλωμα τελικά κατέρρευσε σε έναν ζεστό, πυκνό πυρήνα που ονομάζεται Protosun. Αυτός ο πυρήνας τελικά έγινε ο ήλιος μας.

* Σχηματισμός δίσκου: Το υπόλοιπο υλικό στο νεφέλωμα ισοπεδώθηκε σε ένα δίσκο, περιστρέφοντας γύρω από το πρωτόοσο. Αυτός ο δίσκος ονομάζεται πρωτοεπιστημονικός δίσκος.

* Σχηματισμός Planetesimal: Μέσα στον πρωτοπλάνο δίσκο, τα σωματίδια σκόνης άρχισαν να συσσωρεύονται λόγω ηλεκτροστατικών δυνάμεων. Αυτές οι συστάδες μεγάλωσαν, τελικά σχηματίζοντας πλανήτες, μικρά βραχώδη σώματα.

* Πλανητική προσαύξηση: Οι πλανήτες συνέχισαν να συγκρούονται και να συγχωνεύονται, τελικά σχηματίζοντας τους πλανήτες που βλέπουμε σήμερα. Οι εσωτερικοί πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη και Άρης) είναι βραχώδεις επειδή σχηματίστηκαν πιο κοντά στην πρωτεοσούν, όπου τα θερμικά εξατμίστηκαν ελαφρύτερα στοιχεία όπως το υδρογόνο και το ήλιο. Οι εξωτερικοί πλανήτες (Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας) σχηματίστηκαν μακρύτερα από την πρωτόοση και συσσωρεύτηκαν περισσότερο αέριο και πάγο, καθιστώντας τους γίγαντες αερίου.

Η θεωρία του ηλιακού νεφελώματος είναι η πιο ευρέως αποδεκτή εξήγηση για το σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος. Υποστηρίζεται από παρατηρήσεις άλλων περιοχών που σχηματίζουν αστέρια και από τη σύνθεση των πλανητών και άλλων αντικειμένων στο ηλιακό μας σύστημα.