Πώς κινούνται οι πλανήτες σε ηλιακό σύστημα;
1. Γύρω από τον ήλιο:
* ελλειπτικές τροχιές: Οι πλανήτες δεν ταξιδεύουν σε τέλειους κύκλους γύρω από τον Ήλιο. Αντ 'αυτού, ακολουθούν ελλειπτικά μονοπάτια, με τον ήλιο να μετατοπίζεται ελαφρώς από το κέντρο της ελλειπτικής.
* Νόμοι του Kepler: Η κίνηση των πλανητών περιγράφεται από τους νόμους της πλανητικής κίνησης του Kepler:
* Πρώτος νόμος: Οι πλανήτες περιστρέφουν τον ήλιο σε ελλειπτικά μονοπάτια με τον ήλιο σε μια εστίαση.
* Δεύτερος νόμος: Ένας πλανήτης σαρώνει ίσες περιοχές σε ίσες χρονικές στιγμές. Αυτό σημαίνει ότι ένας πλανήτης κινείται γρηγορότερα όταν είναι πιο κοντά στον ήλιο και πιο αργά όταν είναι πιο μακριά.
* Τρίτος νόμος: Το τετράγωνο της τροχιακής περιόδου ενός πλανήτη είναι ανάλογη προς τον κύβο της μέσης απόστασης του από τον Ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι οι πλανήτες που είναι μακρύτερα από τον ήλιο χρειάζονται περισσότερο χρόνο στην τροχιά.
2. Περιστροφή:
* περιστροφή στον άξονά τους: Όλοι οι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα περιστρέφονται στον άξονά τους, γεγονός που μας δίνει το φαινόμενο της ημέρας και της νύχτας.
* Ρύθμιση περιστροφής: Ο ρυθμός περιστροφής ποικίλλει από τον πλανήτη στον πλανήτη. Για παράδειγμα, η Γη περιστρέφεται μία φορά κάθε 24 ώρες, ενώ η Αφροδίτη παίρνει 243 ημέρες γης για να περιστρέφεται.
3. Αξονική κλίση:
* κεκλιμένο άξονα: Οι περισσότεροι πλανήτες έχουν τον άξονα περιστροφής τους κλίση σε γωνία σε σχέση με το τροχιακό τους επίπεδο. Αυτή η κλίση είναι ο λόγος για τις εποχές στη γη.
4. Βαρβική επιρροή:
* βαρύτητα του ήλιου: Η βαρύτητα του ήλιου είναι η κύρια δύναμη που κρατά τους πλανήτες στις τροχιές τους. Η δύναμη της βαρύτητας μειώνεται με απόσταση, έτσι οι πλανήτες μακρύτερα από τον ήλιο κινούνται πιο αργά.
* Αμοιβαία επιρροή: Οι πλανήτες ασκούν επίσης μια μικρή βαρυτική επίδραση ο ένας στον άλλο, προκαλώντας μικρές αποκλίσεις από τις κατά τα άλλα ελλειπτικά τροχιές τους.
5. Όχι ένα τέλειο σύστημα:
* Διαταραχές: Λόγω της βαρυτικής επίδρασης άλλων πλανητών, οι τροχιές των πλανητών δεν είναι απόλυτα σταθερές σε πολύ μεγάλα χρονοδιαγράμματα. Βιώνουν μικρές αλλαγές, γνωστές ως διαταραχές.
Οπτικοποίηση της κίνησης:
Φανταστείτε μια κορυφή περιστροφής. Η κορυφή περιστρέφεται στον άξονά του (όπως ένας πλανήτης που περιστρέφεται) και επίσης εντοπίζει ένα μονοπάτι καθώς περιστρέφεται (όπως ένας πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο). Ωστόσο, το μονοπάτι της κορυφής δεν είναι ένας τέλειος κύκλος, μπορεί να είναι ελαφρώς ωοειδές. Το ίδιο ισχύει και για τους πλανήτες, αλλά το ωοειδές σχήμα (ελλειπτική) είναι πιο έντονη.
Η κατανόηση της κίνησης των πλανητών είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του ηλιακού συστήματος και του σύμπαντος στο σύνολό του. Μας βοηθά να προβλέψουμε πού θα είναι οι πλανήτες στο μέλλον, να κατανοήσουμε το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος και ακόμη και να διερευνήσουμε τη δυνατότητα άλλων πλανητών στον γαλαξία μας!
