Τι σχημάτισε τη σεληνιακή Μαρία;
Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:
* Πρώιμη βομβαρδισμός: Στο πρώιμο ηλιακό σύστημα, το φεγγάρι βομβαρδίστηκε έντονα από αστεροειδείς και μετεωροειδή. Αυτό δημιούργησε μαζικές λεκάνες επιπτώσεων, μερικοί που φτάνουν εκατοντάδες χιλιόμετρα.
* Magma Ocean: Η ενέργεια κρούσης λιώνει την κρούστα του φεγγαριού, δημιουργώντας ένα τεράστιο, τετηγμένο "Magma Ocean".
* Ηφαιστειακές εκρήξεις: Καθώς το φεγγάρι ψύχθηκε, ο Magma Ocean στερεοποίησε, αλλά όχι ομοιόμορφα. Οι περιοχές κάτω από τις λεκάνες επιπτώσεων παρέμειναν καυτές, επιτρέποντας στο μάγμα να ανεβαίνει και να εκρήγνυται μέσω ρωγμών, δημιουργώντας μαζικές ροές λάβας.
* Συμπλήρωση των λεκανών: Οι ροές της λάβα γεμίζουν τις λεκάνες κρούσης, σχηματίζοντας τις ομαλές, σκοτεινές πεδιάδες που βλέπουμε τώρα ως τη Μαρία.
* στερεοποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, η λάβα ψύχθηκε και στερεοποιήθηκε, αφήνοντας πίσω του τη διακριτική σκοτεινή, βασάλτη πλούσια επιφάνεια της Μαρίας.
Βασικά σημεία:
* Η Μαρία δεν είναι θάλασσες νερού, αλλά μάλλον τεράστιες πεδιάδες στερεοποιημένης λάβα.
* Οι ηφαιστειακές εκρήξεις που σχημάτισαν τη Μαρία συνέβησαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια της πρώιμης ιστορίας της Σελήνης.
* Η Μαρία ονομάζεται μετά από θάλασσες στη Γη, μια ιστορική εσφαλμένη ονομασία που συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Ενώ η Μαρία είναι υπολείμματα της αρχαίας ηφαιστειακής δραστηριότητας, το φεγγάρι είναι πλέον γεωλογικά ανενεργό και δεν υπάρχουν πλέον ενεργά ηφαίστεια.
