Όταν ένας κόκκινος γίγαντας χάνει τα εξωτερικά του στρώματα και ο πυρήνας συρρικνώνεται σε ένα εκατομμυρίων πρωτότυπου μεγέθους που σχηματίζεται το αστέρι;

Όταν ένας κόκκινος γίγαντας χάνει τα εξωτερικά του στρώματα και ο πυρήνας συρρικνώνεται σε ένα εκατομμύριο του αρχικού μεγέθους του, ένα λευκό νάνος σχηματίζεται.

Εδώ είναι γιατί:

* Κόκκινη γιγαντιαία φάση: Οι κόκκινοι γίγαντες είναι αστέρια σε ένα αργό στάδιο της εξέλιξης. Έχουν εξαντλήσει το καύσιμο υδρογόνου στον πυρήνα τους και συγχωνεύουν βαρύτερα στοιχεία όπως το ήλιο. Αυτή η διαδικασία αναγκάζει σημαντικά το αστέρι.

* Απώλεια εξωτερικού στρώματος: Τα εξωτερικά στρώματα του κόκκινου γίγαντα είναι χαλαρά δεσμευμένα και εύκολα εκτοξευμένα από αστρικούς ανέμους.

* CORE CORLAPSE: Καθώς τα εξωτερικά στρώματα εκδιώκονται, ο πυρήνας, που αποτελείται κυρίως από άνθρακα και οξυγόνου, συμβόλαια υπό τη δική του βαρύτητα. Αυτή η συστολή οδηγεί σε σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας και της πυκνότητας.

* Λευκός σχηματισμός νάνος: Ο πυρήνας σταθεροποιείται ως λευκός νάνος. Είναι εξαιρετικά πυκνό, με μάζα συγκρίσιμη με τον ήλιο, αλλά ένα μέγεθος παρόμοιο με τη Γη. Οι λευκοί νάνοι υποστηρίζονται κατά της περαιτέρω κατάρρευσης με πίεση εκφυλισμού ηλεκτρονίων, ένα κβαντικό μηχανικό αποτέλεσμα που εμποδίζει τα ηλεκτρόνια να καταλαμβάνουν την ίδια ενεργειακή κατάσταση.

Οι λευκοί νάνοι είναι το τελικό στάδιο για αστέρια όπως ο ήλιος μας. Ψύχουν σιγά -σιγά και τελικά ξεθωριάζουν σε ελαφρά, κρύα υπολείμματα.