Πώς έκαναν τα κομμάτια της σκόνης στο νεφέλωμα;
1. Σκώρες σκόνης και βαρύτητα:
* Nebulae: Ένα νεφέλωμα είναι ένα τεράστιο σύννεφο αερίου και σκόνης, κυρίως υδρογόνο και ήλιο, με ιχνοστοιχεία βαρύτερων στοιχείων.
* Σκώρες σκόνης: Μέσα σε αυτά τα νεφελώματα, είναι διάσπαρτα μικροσκοπικά κόκκοι σκόνης, συνήθως μόνο μικρομετρικά μέτρων. Αυτοί οι κόκκοι αποτελούνται από υλικά όπως πυριτικά άλατα, άνθρακα, πάγο και άλλες ενώσεις.
* βαρύτητα: Με την πάροδο του χρόνου, το σύννεφο αρχίζει να καταρρέει κάτω από τη δική του βαρύτητα. Αυτή η κατάρρευση ενεργοποιείται από γεγονότα όπως το Supernovae, τα οποία δημιουργούν σοκ που συμπιέζουν το νεφέλωμα.
2. Αύξηση και ανάπτυξη:
* συγκρούσεις: Καθώς το νεφέλωμα καταρρέει, οι κόκκοι σκόνης συγκρούονται μεταξύ τους πιο συχνά. Η κατάρρευση αναγκάζει επίσης το νεφέλωμα να γυρίσει γρηγορότερα.
* ηλεκτροστατικές δυνάμεις: Οι κόκκοι σκόνης μπορούν επίσης να προσελκύσουν ο ένας τον άλλον μέσω ηλεκτροστατικών δυνάμεων, προωθώντας περαιτέρω συσσώρευση.
* Κολλητικές επιφάνειες: Μερικοί κόκκοι σκόνης, όπως αυτοί που περιέχουν πάγο, έχουν κολλώδεις επιφάνειες που τους βοηθούν να προσκολληθούν ο ένας στον άλλο.
* μεγαλύτερες συστάδες: Μέσα από αυτές τις συγκρούσεις, αρχίζουν να σχηματίζονται μεγαλύτερες συστάδες σκόνης. Αυτές οι συστάδες εξακολουθούν να είναι σχετικά μικρές, αλλά σηματοδοτούν την αρχή του πλανητικού σχηματισμού.
3. Βαρυτική έλξη:
* Αυξημένη μάζα: Καθώς οι συστάδες μεγαλώνουν, ασκούν ισχυρότερη βαρυτική έλξη.
* Αύξηση: Αυτή η αυξημένη βαρύτητα προσελκύει περισσότερη σκόνη και μικρά σωματίδια, προκαλώντας την ανάπτυξη των συστάδων ακόμα μεγαλύτερων.
* Planetesimals: Τελικά, αυτές οι συστάδες μεγαλώνουν σε μεγέθη χιλιομέτρων ή ακόμα και εκατοντάδων χιλιομέτρων, που γίνονται πλανήτες, τα δομικά στοιχεία των πλανητών.
4. Συνεχιζόμενη ανάπτυξη και διαφοροποίηση:
* Planetesimal Collisions: Οι πλανήτες συνεχίζουν να συγκρούονται μεταξύ τους, μερικές φορές συγχωνεύονται και μερικές φορές σπάζουν.
* Διαφοροποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, τα πλανήτες θερμαίνονται λόγω συγκρούσεων και ραδιενεργών αποσύνθεσης. Αυτή η θερμότητα επιτρέπει στα βαρύτερα στοιχεία να βυθίζονται προς το κέντρο, σχηματίζοντας έναν πυρήνα, ενώ τα ελαφρύτερα στοιχεία ανέρχονται στην επιφάνεια.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* αναταραχή: Η αναταραχή μέσα στο νεφέλωμα μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία προσαύξησης, μερικές φορές να διασκορπίζει τους κόκκους σκόνης αντί να τους φέρει μαζί.
* Πλανητικός δίσκος: Καθώς σχηματίζονται οι πλανήτες, αρχίζουν να περιστρέφονται περιστρεφόμενοι στο κεντρικό αστέρι σε ένα πεπλατυσμένο δίσκο, δημιουργώντας τον πρωτοπλαζικό δίσκο.
* Σχηματισμός πλανητών: Οι πλανήτες στο δίσκο συνεχίζουν να συγκρούονται και να συνδέονται, τελικά σχηματίζοντας τους πλανήτες που βλέπουμε στο ηλιακό μας σύστημα.
Η διαδικασία του σχηματισμού του πλανήτη είναι πολύπλοκη και περιλαμβάνει μια λεπτή ισορροπία δυνάμεων. Ωστόσο, η αλληλεπίδραση της βαρύτητας, των συγκρούσεων και των ηλεκτροστατικών δυνάμεων είναι απαραίτητη για τη μετατροπή των σωματιδίων σκόνης στα δομικά στοιχεία των πλανητών.
