Γιατί ο αριθμός των μετεωρίτες που εντυπωσιάζει την επιφάνεια του φεγγαριού είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνους που φτάνουν στην επιφάνεια;
* Χωρίς ατμόσφαιρα: Το φεγγάρι στερείται μιας ουσιαστικής ατμόσφαιρας. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει τριβή για να κάψετε τους εισερχόμενους μετεωρίτες, να τους επιβραδύνουν ή να τους προκαλέσουν να σπάσουν. Στη γη, οι περισσότεροι μετεωρίτες γίνονται αστέρια πυροβολισμού, καίγονται στην ατμόσφαιρα πριν φτάσουν στο έδαφος. Το φεγγάρι δεν έχει τέτοιο προστατευτικό στρώμα.
* Βαρβική έλξη: Η ασθενέστερη βαρύτητα του φεγγαριού σε σύγκριση με τη Γη δεν συλλαμβάνει τόσους μετεωρίτες. Ενώ και τα δύο προσελκύουν αντικείμενα στο διάστημα, η μεγαλύτερη μάζα της Γης ασκεί ισχυρότερη έλξη, οδηγώντας σε περισσότερους μετεωρίτες που εκτρέπονται ή συλλαμβάνονται στην τροχιά της.
* Κρατήρες επιπτώσεων: Η επιφάνεια του φεγγαριού είναι γεμάτη με κρατήρες, άμεση συνέπεια της έλλειψης ατμόσφαιρας και του συνεχούς βομβαρδισμού των μετεωρίτες. Αυτοί οι κρατήρες αποτελούν απόδειξη για τον τεράστιο αριθμό επιπτώσεων που υπομείνει η Σελήνη.
Συνοπτικά: Η έλλειψη ατμόσφαιρας και η ασθενέστερη βαρύτητα του φεγγαριού επιτρέπουν πολύ περισσότερους μετεωρίτες να φτάσουν στην επιφάνεια της από τη Γη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το φεγγάρι καλύπτεται από κρατήρες κρούσης, ενώ η επιφάνεια της Γης δείχνει πολύ λιγότερες ορατές επιπτώσεις.