Ποιο ήταν το μοντέλο του ηλιακού συστήματος των Έλληνων;

Οι αρχαίοι Έλληνες ανέπτυξαν διάφορα μοντέλα του ηλιακού συστήματος, αλλά το πιο σημαντικό ήταν το γεωκεντρικό μοντέλο , η οποία έβαλε τη γη στο κέντρο του σύμπαντος.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Πρώιμοι ελληνικοί φιλόσοφοι (προ-θωρία):

* Thales of Miletus (624-546 π.Χ.): Πίστευε ότι η γη επιπλέει στο νερό.

* Anaximander (610-546 π.Χ.): Πρότεινε ότι η γη ήταν ένας κύλινδρος αιωρούμενος στο διάστημα, που περιβάλλεται από μια σειρά ομόκεντρων κύκλων που αντιπροσωπεύουν ουράνια σώματα.

* Pythagoras (570-495 π.Χ.): Πίστευε σε μια σφαιρική γη και ένα σφαιρικό σύμπαν με τη γη στο κέντρο της.

* Philolaus (5ος αιώνας π.Χ.): Πρότεινε ένα μοντέλο με κεντρική "πυρκαγιά" γύρω από το οποίο περιστρέφονται η γη, ο ήλιος, το φεγγάρι και άλλοι πλανήτες.

* Το γεωκεντρικό μοντέλο:

* Eudoxus του CNIDUS (408-355 π.Χ.): Εισήγαγε την ιδέα των ομόκεντρων σφαιρών, με τη γη στο κέντρο και τους πλανήτες και τα αστέρια που συνδέονται με αυτές τις σφαίρες.

* Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.): Επεκτάθηκε στο μοντέλο του Eudoxus, προσθέτοντας περισσότερες σφαίρες για να εξηγήσει τις πολύπλοκες κινήσεις των πλανητών. Ισχυρίστηκε επίσης για μια σφαιρική γη και ένα γεωκεντρικό σύμπαν βασισμένο σε παρατηρητικά στοιχεία.

* Πτολεμαίος (100-170 CE): Το βιβλίο του, "Almagest", καθιέρωσε το γεωκεντρικό μοντέλο ως πρότυπο για πάνω από 1400 χρόνια. Εισήγαγε επιτιδικά και ιστό για να υπολογίσει την οπισθοδρομική κίνηση των πλανητών.

Βασικά χαρακτηριστικά του γεωκεντρικού μοντέλου:

* Κεντρική γη: Η γη θεωρήθηκε το κέντρο του σύμπαντος.

* ομόκεντρες σφαίρες: Οι πλανήτες και τα αστέρια συνδέθηκαν με σφαίρες που περιστρέφονταν γύρω από τη γη.

* Τέλεια κύκλοι: Όλες οι ουράνιες κινήσεις πιστεύεται ότι είναι κυκλικές και ομοιόμορφες.

* Epiccles and Equants: Χρησιμοποιείται για να εξηγήσει τις ακανόνιστες κινήσεις των πλανητών, ιδιαίτερα την οπισθοδρομική κίνηση.

Το γεωκεντρικό μοντέλο έγινε δεκτό για αιώνες επειδή παρείχε έναν σχετικά ακριβή τρόπο πρόβλεψης των θέσεων των ουράνιων σωμάτων. Ωστόσο, τελικά αμφισβητήθηκε από παρατηρήσεις που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από αυτό το μοντέλο.

Ο Nicolaus Copernicus (1473-1543) επανάσταση στην αστρονομία προτείνοντας το ηλιοκεντρικό μοντέλο, το οποίο έβαλε τον ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος. Αυτό το μοντέλο, μαζί με τις επακόλουθες παρατηρήσεις και ανακαλύψεις, οδήγησε τελικά στην εγκατάλειψη του γεωκεντρικού μοντέλου.