Τι είναι οι επιφάνειες του φεγγαριού;

Η επιφάνεια του φεγγαριού είναι ένα συναρπαστικό και ποικίλο τοπίο, που σχηματίζεται για δισεκατομμύρια χρόνια. Εδώ είναι μια κατανομή:

Σημαντικά χαρακτηριστικά:

* Μαρία (Λατινική για "θάλασσες"): Αυτές οι σκοτεινές, ομαλές πεδιάδες ήταν κάποτε τεράστιες ροές λάβας που ξέσπασαν και γεμίζουν κρατήρες κρούσης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Στην πραγματικότητα δεν είναι θάλασσες, αλλά μάλλον στερεοποιημένη λάβα, δίνοντάς τους μια ομαλή εμφάνιση.

* Highlands: Αυτά τα ανοιχτά χρώματα, τραχιά βουνά είναι τα παλαιότερα μέρη της επιφάνειας του φεγγαριού. Είναι βαριά και αντιπροσωπεύουν την αρχική κρούστα που σχηματίστηκε νωρίς στην ιστορία του φεγγαριού.

* Craters: Αυτές οι κοιλότητες σχήματος μπολ σχηματίζονται από επιπτώσεις από αστεροειδείς, μετεωροειδή και κομήτες. Το μέγεθος και το σχήμα των κρατήρων μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, από μικροσκοπικές κοιλότητες έως μαζικές λεκάνες επιπτώσεων.

* Ακτίνες: Αυτές οι φωτεινές ραβδώσεις του Ejecta, το υλικό που ρίχτηκε κατά τη διάρκεια μιας κρούσης, ακτινοβολούν προς τα έξω από μερικούς κρατήρες.

* Rilles: Αυτά τα μακρά κανάλια περιέλιξης πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί με ρέουσα λάβα ή από την κατάρρευση των υπόγειων σηράγγων.

* regolith: Αυτό το στρώμα από χαλαρό, σπασμένο βράχο και σκόνη καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του φεγγαριού. Σχηματίζεται από επιπτώσεις και άλλες διαδικασίες καιρού.

Σύνθεση:

Η επιφάνεια του φεγγαριού αποτελείται κυρίως από:

* rock: Κυρίως βασάλτης, ανοροσπιστής και Breccia.

* σκόνη: Λεπτόκοκκο regolith, που περιέχει ένα μείγμα από θραύσματα βράχου, ορυκτά και γυαλί.

* πάγος: Μικρές ποσότητες πάγου νερού βρίσκονται σε μόνιμα σκιασμένους κρατήρες στους πόλους.

Βασικά χαρακτηριστικά:

* Έλλειψη ατμόσφαιρας: Το φεγγάρι δεν έχει ουσιαστική ατμόσφαιρα, αφήνοντας την επιφάνεια του εκτεθειμένη στο σκληρό κενό του χώρου. Αυτό οδηγεί σε ακραίες μεταβολές της θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας.

* Χωρίς διάβρωση: Χωρίς ατμόσφαιρα και υγρό νερό, υπάρχει ελάχιστη διάβρωση στην επιφάνεια του φεγγαριού. Αυτό διατηρεί τους κρατήρες και άλλα χαρακτηριστικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

* Χαμηλή βαρύτητα: Η βαρύτητα του φεγγαριού είναι περίπου 1/6 της γης, με αποτέλεσμα ένα μοναδικό "Moonwalk" για τους αστροναύτες.

Εξερεύνηση:

Το φεγγάρι έχει διερευνηθεί από πολυάριθμα διαστημικά σκάφη, συμπεριλαμβανομένων ρομποτικών αποστολών και προσγειώσεων. Αυτές οι αποστολές έχουν παράσχει πολύτιμες γνώσεις στη γεωλογία, τη σύνθεση και την ιστορία του φεγγαριού.

Η επιφάνεια του φεγγαριού εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο επιστημονικού ενδιαφέροντος και οι μελλοντικές αποστολές σχεδιάζονται να διερευνήσουν περαιτέρω τα μυστήρια της.