Δεν υπάρχει όριο στη μάζα με την οποία μπορεί να γεννηθεί ένα αστέρι;
Εδώ είναι γιατί:
* Σχηματισμός αστρικής: Τα αστέρια σχηματίζονται από την βαρυτική κατάρρευση των μαζικών σύννεφων αερίου και σκόνης. Καθώς το σύννεφο καταρρέει, θερμαίνεται λόγω τριβής. Αυτή η θερμότητα τελικά γίνεται τόσο έντονη που η πυρηνική σύντηξη αναφλέγεται στον πυρήνα, σηματοδοτώντας τη γέννηση ενός αστεριού.
* Πίεση ακτινοβολίας: Μόλις ξεκινήσει η σύντηξη, το αστέρι παράγει τεράστιες ποσότητες ακτινοβολίας. Αυτή η ακτινοβολία ασκεί εξωτερική πίεση, αντισταθμίζοντας τη βαρύτητα. Η ισορροπία μεταξύ της βαρύτητας και της πίεσης ακτινοβολίας καθορίζει το μέγεθος και τη σταθερότητα του αστεριού.
* ανώτερο όριο μάζας: Εάν ένα σύννεφο που καταρρέει είναι πολύ τεράστιο, η πίεση ακτινοβολίας από το νεοσυσταθέν αστέρι δεν θα ήταν αρκετά ισχυρή για να αντισταθμίσει την τεράστια βαρύτητα. Το αστέρι θα γίνει ασταθές και θα καταρρεύσει περαιτέρω, ενδεχομένως οδηγώντας σε μια σουπερνόβα ή ακόμα και σε μαύρη τρύπα.
* Eddington Limit: Αυτό το θεωρητικό όριο ορίζει τη μέγιστη φωτεινότητα που μπορεί να επιτύχει ένα αστέρι. Εάν ένα αστέρι προσπαθεί να υπερβεί αυτό το όριο, θα είναι ασταθές και θα χάσει μάζα μέσα από αστρικούς ανέμους.
Το τρέχον εκτιμώμενο όριο ανώτερης μάζας για ένα αστέρι είναι περίπου 150-200 ηλιακές μάζες. Τα αστέρια πέρα από αυτό το όριο είναι εξαιρετικά σπάνια και είναι πιθανό να είναι βραχύβια.
Συνοπτικά, υπάρχει ένα όριο στο πόσο μαζικό μπορεί να γεννηθεί ένα αστέρι, κυρίως λόγω της ισορροπίας μεταξύ της βαρύτητας και της πίεσης της ακτινοβολίας. Τα αστέρια πέρα από αυτό το όριο θα ήταν ασταθής και ανίκανοι να διατηρήσουν τη δομή τους.
