Γιατί οι αστρονόμοι μετρούν το παράλλαγμα ενός αστέρι εκατομμυρίων ετών μακριά;
* Περιορισμοί Parallax: Το Parallax είναι η φαινομενική μετατόπιση της θέσης ενός αστεριού στο φόντο λόγω της κίνησης της Γης γύρω από τον Ήλιο. Όσο πιο μακριά είναι ένα αστέρι, τόσο μικρότερη γίνεται αυτή η μετατόπιση. Το τρέχον όριο για τη μέτρηση του parallax είναι περίπου 10.000 έτη φωτός. Πέρα από αυτό, η μετατόπιση είναι πολύ μικρή για να ανιχνεύσει ακόμη και με τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια μας.
* Άλλες μέθοδοι για μακρινά αστέρια: Για τα αστέρια πέρα από το Parallax, οι αστρονόμοι βασίζονται σε άλλες μεθόδους για να καθορίσουν τις αποστάσεις τους, όπως:
* Τυπικά κεριά: Αυτά είναι αντικείμενα με γνωστή φωτεινότητα, όπως τα μεταβλητά αστέρια Cepheid και το Supernovae τύπου IA. Συγκρίνοντας την φαινομενική τους φωτεινότητα με την εγγενή φωτεινότητα τους, μπορούμε να υπολογίσουμε την απόσταση τους.
* redshift: Όσο πιο μακριά είναι ένας γαλαξίας, τόσο περισσότερο το φως του μετατοπίζεται προς τα κόκκινα μήκη κύματος λόγω της επέκτασης του σύμπαντος. Αυτή η κόκκινη μετατόπιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση της απόστασης.
* Νόμος του Hubble: Αυτός ο νόμος σχετίζεται με το redshift σε απόσταση για τους γαλαξίες.
Συνοπτικά: Ενώ το Parallax είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τα κοντινά αστέρια, δεν είναι κατάλληλο για τη μέτρηση των αποστάσεων σε αντικείμενα εκατομμυρίων ετών μακριά. Οι αστρονόμοι έχουν αναπτύξει άλλες μεθόδους για τον προσδιορισμό των αποστάσεων σε αυτά τα πιο μακρινά αντικείμενα.
