Ποιοι είναι οι τύποι των αστέρων μέσου και νάνων;

Δεν είναι απολύτως ακριβές να αναφέρεται σε αστέρια "μέσου". Οι αστρονόμοι συνήθως ταξινομούν τα αστέρια με βάση την κλάση φασματικού τύπου και φωτεινότητας. Ακολουθεί μια ανάλυση των κύριων τύπων αστεριών, συμπεριλαμβανομένων των νάνων και των γίγαντες:

Φασματικοί τύποι (θερμοκρασία και χρώμα):

* o: Πολύ ζεστό και μπλε (θερμοκρασία επιφάνειας:30.000 K και άνω)

* b: Hot and Blue -White (θερμοκρασία επιφάνειας:10.000 - 30.000 K)

* a: Ζεστό και λευκό (θερμοκρασία επιφάνειας:7.500 - 10.000 k)

* f: Ζεστό και λευκό -κίτρινο (θερμοκρασία επιφάνειας:6.000 - 7.500 k)

* g: Τύπος του ήλιου μας - Κίτρινο (θερμοκρασία επιφάνειας:5.200 - 6.000 K)

* k: Ψύξη και πορτοκαλί (θερμοκρασία επιφάνειας:3.500 - 5.200 k)

* m: Ψύξη και κόκκινο (θερμοκρασία επιφάνειας:2.400 - 3.500 k)

Κλάσεις φωτεινότητας (μέγεθος και φωτεινότητα):

* i: Supergiants (πολύ μεγάλα και φωτεινά)

* ii: Φωτεινοί γίγαντες

* iii: Γίγαντες

* iv: Υπαίθριας

* V: Νάνος (κύρια ακολουθία)

* vi: Υποπληθυσμός

* vii: Λευκοί νάνοι (αστρικά υπολείμματα)

αστέρια νάνος:

* Κύρια ακολουθία Dwarfs (Luminosity Class V): Αυτοί είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος αστεριού, συμπεριλαμβανομένου του ήλιου μας. Συγκεντρώνουν το υδρογόνο σε ήλιο στον πυρήνα τους.

* Παραδείγματα: Ο ήλιος (G2V), ο Sirius A (A1V), το Proxima Centauri (M5.5ve)

* Λευκοί νάνοι (κατηγορία φωτεινότητας VII): Αυτά είναι τα πυκνά, καυτά υπολείμματα αστέρων όπως ο ήλιος μας αφού έχουν εξαντλήσει τα καύσιμα τους. Δεν είναι πλέον ενσωματωμένα στοιχεία, αλλά σιγά -σιγά ψύχονται.

* Παραδείγματα: Sirius Β, Procyon Β, 40 Eridani Β

γιγαντιαία αστέρια:

* Red Giants: Αυτά τα αστέρια είναι μεγαλύτερα και πιο δροσερά από τα κύρια αστέρια αλληλουχίας, που υποδηλώνουν ότι έχουν εξαντλήσει το πυρήνα τους υδρογόνο και τερμάτισαν ήλιο.

* Παραδείγματα: Aldebaran, Arcturus, Betelgeuse

* Κίτρινες γίγαντες: Αυτά τα αστέρια είναι μεγαλύτερα και θερμότερα από τα κύρια αστέρια ακολουθίας και έχουν εξαντλήσει το πυρήνα τους υδρογόνο, αλλά δεν είναι ακόμα κόκκινοι γίγαντες.

* Παραδείγματα: Tau Ceti, pollux

subdwarf αστέρια (κατηγορία φωτεινότητας VI): Αυτά τα αστέρια είναι μικρότερα και πιο αδύνατα από τα κύρια αστέρια ακολουθίας του ίδιου φασματικού τύπου. Συχνά βρίσκονται σε σφαιρικές συστάδες.

Βασικά σημεία:

* Τα αστέρια νάνος δεν είναι εγγενώς "μικρά" σε σύγκριση με τα γιγαντιαία αστέρια. Πρόκειται για τη φωτεινότητα τους (ενέργεια ενέργειας).

* Τα αστέρια "μέσου" δεν είναι τυποποιημένη ταξινόμηση. Οι όροι "νάνος" και "γίγαντας" χρησιμοποιούνται για να συγκρίνουν το μέγεθος και τη φωτεινότητα τους στον ήλιο μας.

Συνοψίζοντας, ενώ δεν υπάρχει "μεσαία" ταξινόμηση αστέρων, οι κύριοι νάνοι ακολουθίας (κατηγορία φωτεινότητας V) είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος αστεριού. Κυμαίνονται σε μέγεθος και θερμοκρασία με βάση τον φασματικό τους τύπο (O έως M), αλλά είναι μικρότερες και λιγότερο φωτεινές από τα γιγαντιαία αστέρια (κατηγορίες φωτεινότητας I έως III).