Ποιος χρησιμοποίησε το αντανακλαστικό τηλεσκόπιο;

Το αντανακλαστικό τηλεσκόπιο εφευρέθηκε από το Isaac Newton το 1668, δημιούργησε το πρώτο μοντέλο εργασίας και ήταν μια σημαντική πρόοδος σε σχέση με τα διαθλαστικά τηλεσκόπια που χρησιμοποιήθηκαν εκείνη τη στιγμή.

Εδώ είναι γιατί το αντανακλαστικό τηλεσκόπιο του Νεύτωνα ήταν επαναστατικό:

* Επίλυση χρωματικής εκτροπής: Η διαθλάσεις των τηλεσκοπίων χρησιμοποιεί φακούς, οι οποίοι κάμψουν το φως και προκαλούν διαφορετικά χρώματα για να εστιάσουν σε διαφορετικά σημεία (χρωματική εκτροπή). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα θολές εικόνες, ειδικά στις άκρες. Ο σχεδιασμός του Νεύτωνα χρησιμοποίησε έναν καμπύλο καθρέφτη για να αντικατοπτρίζει το φως, εξαλείφοντας αυτό το πρόβλημα.

* μικρότερη και πιο συμπαγής: Τα αντανακλαστικά τηλεσκόπια είναι εγγενώς πιο συμπαγή από τα διαθλαστικά τηλεσκόπια ισοδύναμου εστιακού μήκους, καθιστώντας τα πιο πρακτικά για παρατήρηση.

Ενώ ο Νεύτωνας ήταν ο πρώτος που δημιούργησε ένα αντανακλαστικό τηλεσκόπιο, πολλοί αστρονόμοι μετά από αυτόν έχουν χρησιμοποιήσει και βελτιωθεί στο σχεδιασμό του, συμπεριλαμβανομένου:

* James Gregory: Σχεδίασε ένα αντανακλαστικό τηλεσκόπιο με έναν κοίλο πρωτεύον καθρέφτη και έναν κυρτό δευτερεύον καθρέφτη.

* William Herschel: Χτισμένα μεγάλα αντανακλαστικά τηλεσκόπια που χρησιμοποιήθηκαν για να ανακαλύψουν τον Ουρανό και άλλα ουράνια αντικείμενα.

* Λόρδος Rosse: Κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο αντανακλαστικό τηλεσκόπιο της εποχής του, με έναν καθρέφτη 72 ιντσών, ο οποίος του επέτρεψε να παρατηρήσει ελαφρά νεφελώματα και άλλα αντικείμενα βαθιάς ουρανού.

Ακόμη και σήμερα, το αντανακλαστικό τηλεσκόπιο είναι ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος τύπος τηλεσκοπίου τόσο για την επαγγελματική όσο και για την ερασιτεχνική αστρονομία. Έχει βελτιωθεί συνεχώς και βελτιώθηκε, οδηγώντας στα ισχυρά τηλεσκόπια που χρησιμοποιούνται στα σύγχρονα παρατηρητήρια, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.