Η επίδραση του Zeeman αποδεικνύει ότι υπάρχουν υψηλά μαγνητικά πεδία στις ηλιακές κηλίδες;
* Το φαινόμενο Zeeman: Αυτό το φαινόμενο περιγράφει τη διάσπαση των φασματικών γραμμών παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου. Όταν ένα άτομο εκτίθεται σε ένα μαγνητικό πεδίο, τα ενεργειακά επίπεδα των ηλεκτρονίων του μετατοπίζονται ελαφρώς, προκαλώντας τη διάσπαση του εκπεμπόμενου φωτός σε πολλαπλά συστατικά.
* Παρατηρήσεις ηλιακής κηλίδας: Η φασματοσκοπική ανάλυση του ηλιακού φωτός από τις ηλιακές κηλίδες αποκαλύπτει μια διεύρυνση και διάσπαση των φασματικών γραμμών. Αυτό είναι ακριβώς το φαινόμενο Zeeman, υποδεικνύοντας την παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου.
* Αντοχή πεδίου: Η ποσότητα διαχωρισμού στις φασματικές γραμμές είναι άμεσα ανάλογη με τη δύναμη του μαγνητικού πεδίου. Με τη μέτρηση του διαχωρισμού, οι αστρονόμοι μπορούν να καθορίσουν την αντοχή του πεδίου μέσα στις ηλιακές κηλίδες.
* Αποτελέσματα: Οι μετρήσεις χρησιμοποιώντας το φαινόμενο Zeeman δείχνουν ότι τα ηλιακά σημεία έχουν μαγνητικά πεδία που είναι χιλιάδες φορές ισχυρότερα από το μαγνητικό πεδίο της Γης. Συνήθως φτάνουν τα πλεονεκτήματα των 1000 έως 4000 Gauss, με κάποιες να φθάνουν ακόμη υψηλότερες τιμές.
Ως εκ τούτου, το φαινόμενο Zeeman είναι ένα κρίσιμο εργαλείο για την κατανόηση της μαγνητικής φύσης των ηλιακών κηλίδων και παίζει σημαντικό ρόλο στην ηλιακή φυσική.
