Ποια υλικά θα μπορούσαν να βρεθούν σε ένα γιγαντιαίο σύννεφο που σχημάτισε το ηλιακό σύστημα;
αέρια:
* υδρογόνο (h): Το πιο άφθονο στοιχείο στο σύμπαν, που αποτελεί περίπου το 70% της μάζας του ηλιακού νεφέπου.
* ήλιο (He): Το δεύτερο πιο άφθονο στοιχείο, περίπου το 28% της μάζας.
* Άλλα αέρια: Σε μικρότερες ποσότητες, το νεφέλωμα περιείχε επίσης:
* μονοξείδιο του άνθρακα (CO)
* αζώτου (n)
* νερό (h₂o)
* μεθάνιο (ch₄)
* αμμωνία (NH₃)
σκόνη:
* πυριτικά: Αυτά είναι ορυκτά που περιέχουν πυρίτιο και οξυγόνο, που αποτελούν τη βάση των πετρωμάτων και της άμμου.
* Μόρια με βάση τον άνθρακα: Αυτά περιλαμβάνουν οργανικά μόρια, τα οποία είναι βασικά δομικά στοιχεία για τη ζωή.
* πάγος: Κατεψυγμένο νερό, αλλά και κατεψυγμένα αέρια όπως το μεθάνιο, η αμμωνία και το διοξείδιο του άνθρακα.
* μέταλλα: Συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου, του νικελίου και του μαγνησίου, τα οποία βρίσκονται σε βαρύτερα υλικά όπως οι αστεροειδείς και οι πλανήτες.
Πρόσθετες σημειώσεις:
* ισότοπα: Το νεφέλωμα περιείχε μεταβολές στοιχείων (ισότοπων) όπως το Deuterium, μια βαρύτερη μορφή υδρογόνου. Οι ακριβείς αναλογίες αυτών των ισοτόπων μας βοηθούν να κατανοήσουμε την προέλευση του ηλιακού συστήματος.
* Ο ρόλος του ήλιου: Η βαρυτική κατάρρευση του ηλιακού νεφελώματος πυροδότησε τον σχηματισμό του ήλιου, ο οποίος στη συνέχεια ασκούσε ισχυρή επίδραση στη διανομή του υλικού, σχηματίζοντας τελικά τους πλανήτες και άλλα αντικείμενα που βλέπουμε σήμερα.
Η ακριβής σύνθεση του ηλιακού νεφελώματος ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία. Οι εσωτερικές περιοχές ήταν θερμότερες, προκαλώντας την εξατμιστική, ενώ οι εξωτερικές περιοχές παρέμειναν κρύες, διατηρώντας τα παγωτά. Αυτή η διαφορά στη σύνθεση οδήγησε στο σχηματισμό διαφορετικών τύπων πλανητών:βραχώδεις πλανήτες στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα και γίγαντες αερίου στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
