Πώς πιθανόν να προστεθεί νέο υλικό στους πλανήτες σε ένα νεαρό ηλιακό σύστημα;
1. Planetesimal Accretion:
* Πρώιμο στάδιο: Το ηλιακό νεφέλωμα, ένας περιστρεφόμενος δίσκος αερίου και σκόνης, άρχισε να κρυώνει και να συμπυκνώνεται. Τα μικρά σωματίδια σκόνης συσσωρεύονται μαζί, σχηματίζοντας μεγαλύτερα σώματα που ονομάζονται πλανήτες.
* Ανάπτυξη: Αυτά τα πλανήτες συνέχισαν να συγκρούονται και να συσσωρεύονται, αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου. Ορισμένα πλανήτες καταγράφηκαν από τη βαρυτική έλξη των πλανητών σχηματισμού, προσθέτοντας μάζα και υλικό.
2. Γιγαντιαίες επιπτώσεις:
* Ενεργειακές συγκρούσεις: Καθώς οι πλανήτες μεγάλωσαν, βίωσαν βίαιες συγκρούσεις με άλλα πλανήτες και ακόμη και πρωτοπλάτες (πλανητικά έμβρυα). Αυτές οι επιπτώσεις ήταν απίστευτα ενεργητικές, μερικές φορές ακόμη και απογυμνώνοντας τα εξωτερικά στρώματα των πλανητών.
* Ανταλλαγή υλικών: Τα συντρίμμια επιπτώσεων θα έπεφταν πίσω στον πλανήτη ή θα εκτοξευθούν στο διάστημα. Ωστόσο, μερικά από τα υλικά από το σώμα που επηρεάζουν θα ενσωματωθούν στον πλανήτη, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη και τη σύνθεσή του.
3. Σύλληψη αερίου:
* γίγαντες αερίου: Στις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού συστήματος, όπου το αέριο ήταν πιο άφθονο, οι γιγαντιαίοι πλανήτες όπως ο Δία και ο Κρόνος προκάλεσαν τεράστιες ποσότητες αερίου απευθείας από το ηλιακό νεφέλωμα. Αυτή η διαδικασία διευκολύνθηκε από την βαρυτική έλξη των αυξανόμενων πλανητών.
* Βραχώδεις πυρήνες: Πιστεύεται ότι αυτοί οι γίγαντες αερίου σχημάτισαν αρχικά στερεούς πυρήνες μέσω της πλανητικής προσαύξησης, παρόμοια με τους χερσαίους πλανήτες. Αυτοί οι πυρήνες ενήργησαν στη συνέχεια ως βαρυτικές άγκυρες για τη λήψη τεράστιων ποσοτήτων αερίου.
4. Αργά βαρύ βομβαρδισμό:
* Βαρύ επιπτώσεις: Μια περίοδος έντονου βομβαρδισμού από αστεροειδείς και κομήτες, γνωστή ως ο καθυστερημένος βαρύς βομβαρδισμός, συνέβη πριν από περίπου 3,9 δισεκατομμύρια χρόνια.
* Τροποποίηση επιφάνειας: Αν και δεν προσθέτει άμεσα σημαντική μάζα, αυτός ο βομβαρδισμός τροποποίησε σημαντικά τις επιφάνειες των πλανητών, παρέχοντας νερό, πτητικές ενώσεις και επηρεάζοντας την πρώιμη εξέλιξη των ατμοσφαιρών τους.
5. Άλλες πηγές:
* αστεροειδείς: Η ζώνη αστεροειδών είναι μια δεξαμενή βραχώδεις συντρίμμια που απομένουν από το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος. Μερικοί αστεροειδείς μπορεί να συνέβαλαν στην ανάπτυξη των πλανητών μέσω συγκρούσεων.
* Comets: Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Ενώ μπορεί να μην έχουν συμβάλει σημαντικά στην πλανητική μάζα, θα μπορούσαν να έχουν παραδώσει πτητικά υλικά όπως νερό και οργανικές ενώσεις.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι διαδικασίες εμφανίστηκαν σε μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση και οι ειδικοί μηχανισμοί και η σχετική σημασία ποικίλλουν για κάθε πλανήτη. Κάθε πλανήτης έχει μια μοναδική ιστορία προσαύξησης και εξέλιξης.
