Γνωρίζετε ότι τα αστέρια των λευκών νάνων Sirius B έχει μάζα συγκρίσιμη με τον ήλιο;

Έχετε δίκιο, ο Sirius B, ο λευκός σύντροφος του νάνου του Sirius A, έχει μάζα συγκρίσιμη με τον ήλιο μας. Αυτό καθορίζεται μέσω ενός συνδυασμού παρατηρήσεων και υπολογισμών, χρησιμοποιώντας κυρίως τον νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα και τους νόμους του Kepler για πλανητική κίνηση . Δείτε πώς λειτουργεί:

1. Orbital Motion: Παρατηρούμε τα δύο αστέρια γύρω από ένα κοινό κέντρο μάζας. Με τη μέτρηση της τροχιακής περιόδου και της απόστασης μεταξύ των αστεριών (χρησιμοποιώντας το parallax και τον γωνιακό τους διαχωρισμό), μπορούμε να υπολογίσουμε την ταχύτητα του τροχιακού του Sirius B.

2. Νόμοι του Kepler: Εφαρμόζοντας τον τρίτο νόμο του Kepler, ο οποίος σχετίζεται με την τροχιακή περίοδο που τετράγωνο στον κύβο της τροχιακής ακτίνας, μπορούμε να προσδιορίσουμε τη συνολική μάζα του συστήματος (Sirius a + sirius b).

3. μάζα του Sirius a: Γνωρίζουμε ήδη τη μάζα του Sirius με ακρίβεια από τη φωτεινότητα και τον φασματικό του τύπο.

4. Αφαίρεση για να βρείτε τον Sirius B: Αφαιρώντας τη γνωστή μάζα του Sirius Α από τη συνολική μάζα του συστήματος, μπορούμε να βρούμε τη μάζα του Sirius B.

Τα βασικά σημεία:

* μικρό μέγεθος και υψηλή πυκνότητα του Sirius B: Οι λευκοί νάνοι είναι απίστευτα πυκνοί, συσκευάζοντας τη μάζα ενός αστέρι όπως ο ήλιος μας σε έναν όγκο γύρω από το μέγεθος της γης. Αυτή η ακραία πυκνότητα συμβάλλει στην ισχυρή βαρυτική έλξη της.

* προσεκτική μέτρηση παραμέτρων τροχιακών: Οι ακριβείς παρατηρήσεις της τροχιακής περιόδου και του διαχωρισμού είναι κρίσιμες για τον ακριβή προσδιορισμό της μάζας.

Ως εκ τούτου, η μάζα του Sirius B δεν μετράται άμεσα, αλλά προέρχεται έμμεσα από τη βαρυτική του επίδραση στον Sirius Α και τις τροχιακές παραμέτρους του συστήματός τους.