Τι συμβαίνει με το υδρογόνο και το ήλιο στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα;
* ηλιακός άνεμος: Ο ισχυρός ηλιακός άνεμος του ήλιου, ένα σταθερό ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων, έσπρωξε το μεγαλύτερο μέρος του υδρογόνου και του ήλιου από το εσωτερικό ηλιακό σύστημα κατά τα πρώτα στάδια του σχηματισμού του.
* βαρύτητα: Η τεράστια βαρύτητα του ήλιου έπαιξε επίσης ρόλο στο "σαρωτικό" μακριά φωτεινά στοιχεία από τις εσωτερικές περιοχές.
* Θερμοκρασία: Το εσωτερικό ηλιακό σύστημα ήταν πολύ πιο ζεστό από τις εξωτερικές περιοχές, καθιστώντας δύσκολο το υδρογόνο και το ήλιο να συμπυκνωθεί σε στερεά μορφή και να σχηματίζει πλανήτες.
Τι υπάρχει:
Ενώ το υδρογόνο και το ήλιο δεν είναι βασικά συστατικά των πλανητών στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, υπάρχουν σε ιχνοστοιχεία:
* Ατμόσφαιρα: Η ατμόσφαιρα της Γης περιέχει ένα μικρό ποσοστό υδρογόνου και ήλιου, κυρίως από ηλιακό άνεμο και από το εσωτερικό του πλανήτη.
* Volcanoes: Ορισμένες ηφαιστειακές εκρήξεις απελευθερώνουν μικρές ποσότητες υδρογόνου και ηλίου.
Το εξωτερικό ηλιακό σύστημα:
Το εξωτερικό ηλιακό σύστημα, πολύ ψυχρότερο και μακρύτερα από τον ήλιο, είναι όπου το υδρογόνο και το ήλιο είναι άφθονα. Αυτό είναι όπου οι γίγαντες αερίου (Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας) σχηματίστηκαν. Αυτοί οι πλανήτες αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, με μικρότερες ποσότητες βαρύτερων στοιχείων.
Συνοπτικά:
Το υδρογόνο και το ήλιο είναι άφθονα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα, αλλά είναι σπάνιο στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα λόγω της βαρύτητας του ήλιου, του ηλιακού ανέμου και των υψηλών θερμοκρασιών κατά τα αρχικά στάδια του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.
