Η μελέτη ζύμης προσφέρει πιθανή απάντηση στο γιατί ορισμένα είδη είναι γενικοί και άλλοι ειδικοί
Μια νέα μελέτη με επικεφαλής τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, Berkeley, έχει εντοπίσει μια πιθανή εξήγηση για το γιατί ορισμένα είδη είναι γενικοί, ικανοί να επιβιώσουν σε ένα ευρύ φάσμα περιβάλλοντος, ενώ άλλοι είναι ειδικοί, προσαρμοσμένοι να ευδοκιμούν μόνο σε ένα στενό φάσμα συνθηκών.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Nature Ecology &Evolution", επικεντρώθηκε σε δύο είδη ζύμης:*Saccharomyces cerevisiae *, ένας γενικός που μπορεί να αναπτυχθεί σε μια ποικιλία σακχάρων και *Saccharomyces Paradoxus *, ένας ειδικός που μπορεί να αναπτυχθεί μόνο με γλυκόζη.
Συγκρίνοντας τα γονιδιώματα των δύο ειδών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι *s. Το Paradoxus* έχει χάσει μια σειρά από γονίδια που εμπλέκονται στο μεταβολισμό άλλων σακχάρων. Αυτή η απώλεια γονιδίων έχει κάνει *s. Paradoxus* πιο αποτελεσματικό στην ανάπτυξη της γλυκόζης, αλλά έχει επίσης καθιστήσει λιγότερο προσαρμόσιμο σε άλλα περιβάλλοντα.
"Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η εξέλιξη της εξειδίκευσης είναι μια αντιστάθμιση μεταξύ της αποτελεσματικότητας και της προσαρμοστικότητας", δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Dr. Zachary A. Blount. "Τα γενικά είδη έχουν ένα ευρύτερο φάσμα γονιδίων που τους επιτρέπουν να επιβιώσουν σε διάφορα περιβάλλοντα, αλλά αυτό έρχεται με το κόστος να είναι λιγότερο αποτελεσματικός στην ανάπτυξη σε οποιοδήποτε περιβάλλον.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η απώλεια γονιδίων στο *s. Το Paradoxus* έχει οδηγήσει σε μείωση της έκφρασης άλλων γονιδίων που εμπλέκονται στην ανταπόκριση του στρες. Αυτό υποδηλώνει ότι η εξειδίκευση μπορεί επίσης να συμβεί με το κόστος μειωμένης αντίστασης στις περιβαλλοντικές πιέσεις.
"Η μελέτη μας παρέχει μια πιθανή εξήγηση για το γιατί ορισμένα είδη είναι γενικοί και άλλοι είναι ειδικοί", δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης Dr. Michael Travisano. "Η εξέλιξη της εξειδίκευσης είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που συνεπάγεται συμβιβασμούς μεταξύ της αποτελεσματικότητας, της προσαρμοστικότητας και της αντίστασης στο περιβαλλοντικό άγχος".
Τα ευρήματα αυτής της μελέτης έχουν επιπτώσεις στην κατανόηση της εξέλιξης της βιοποικιλότητας και του αντίκτυπου της περιβαλλοντικής αλλαγής στην επιβίωση των ειδών.
