Τι θα συνέβαινε εάν όλα τα μιτοχόνδρια πήγαν μόνο σε ένα κελί κατά τη διάρκεια της μίτωσης;
Το κελί με όλα τα μιτοχόνδρια:
* Μεταβολικό πλεονέκτημα: Αυτό το κύτταρο θα κληρονομούσε μια τεράστια ποσότητα παραγωγικής ικανότητας ενέργειας. Αυτό θα ήταν ένα τεράστιο πλεονέκτημα για την ανάπτυξη, την ανάπτυξη και ακόμη και την επιβίωση σε προκλητικά περιβάλλοντα.
* Δυναμικό για αθανασία: Τα μιτοχόνδρια παίζουν ρόλο στη γήρανση και τον κυτταρικό θάνατο. Αυτό το κελί, με τα τεράστια ενεργειακά του αποθέματα, μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από ένα τυπικό κύτταρο.
* Πιθανές μειονεκτήματα: Η αυξημένη μεταβολική δράση μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS), οδηγώντας σε αυξημένο οξειδωτικό στρες και πιθανή βλάβη.
Το κύτταρο χωρίς μιτοχόνδρια:
* Ταχεία θάνατος: Αυτό το κελί θα ήταν ουσιαστικά απαλλαγμένο από την παραγωγή ενέργειας. Χωρίς ATP, δεν θα ήταν σε θέση να εκτελέσει βασικές λειτουργίες και θα πεθάνει γρήγορα.
* Ατελής Ανάπτυξη: Εάν αυτό συνέβη νωρίς στην ανάπτυξη, θα μπορούσε να οδηγήσει στο σχηματισμό μη λειτουργικών ιστών ή οργάνων.
Συνολικές συνέπειες:
* Θέματα ανάπτυξης: Η άνιση κατανομή των μιτοχονδρίων κατά τη διάρκεια της μίτωσης πιθανότατα θα οδηγούσε σε αναπτυξιακές ανωμαλίες. Ένα κελί θα ήταν εξαιρετικά ενεργό και δυνητικά αθάνατο, ενώ το άλλο θα χαθεί. Αυτό το είδος ανισορροπίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρά αναπτυξιακά προβλήματα.
* αυξημένος κίνδυνος καρκίνου: Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία συνδέεται με τον καρκίνο. Το κύτταρο με τα υπερβολικά μιτοχόνδρια μπορεί να είναι πιο ευαίσθητα σε καρκινικούς μετασχηματισμούς λόγω της αυξημένης παραγωγής ROS.
* Μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα: Η έλλειψη μιτοχονδρίων σε ένα από τα θυγατρικά κύτταρα θα μπορούσε να οδηγήσει σε στειρότητα ή στειρότητα.
Σημαντική σημείωση: Αυτό το σενάριο είναι εξαιρετικά απίθανο. Η μιτοχονδριακή κατανομή κατά τη διάρκεια της μίτωσης είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και υπάρχουν μηχανισμοί για να εξασφαλιστεί η σχετικά ομοιόμορφη κατανομή των μιτοχονδρίων σε θυγατρικά κύτταρα. Ενώ εμφανίζονται κάποια παραλλαγή, η πλήρης έλλειψη μιτοχονδρίων σε ένα κύτταρο είναι εξαιρετικά σπάνια.