Πώς μπαίνει το DDT στα σώματα του ζωοπλαγκτού;
1. Αρχική καταχώρηση: Η DDT, ένας επίμονος οργανικός ρύπος (POP), απελευθερώνεται αρχικά στο περιβάλλον μέσω γεωργικής χρήσης ή βιομηχανικών δραστηριοτήτων.
2. μόλυνση νερού: Η DDT μπορεί στη συνέχεια να βρει το δρόμο του σε υδρόβια οικοσυστήματα μέσω απορροής από γεωργικά πεδία, εκφόρτιση βιομηχανικών λυμάτων ή ατμοσφαιρική εναπόθεση.
3. απορρόφηση φυτοπλαγκτού: Το μικροσκοπικό φυτοπλαγκτόν, η βάση του ιστού υδρόβιας τροφής, απορροφά DDT απευθείας από το περιβάλλον νερό.
4. Κατανάλωση Zooplankton: Zooplankton, μικρά ζώα που τρέφονται με φυτοπλαγκτόν, καταναλώνουν DDT μαζί με το φαγητό τους.
5. Βιοαφρασία: Το DDT δεν χωρίζεται εύκολα στο περιβάλλον και μπορεί να συσσωρευτεί στα σώματα του ζωοπλαγκτού με την πάροδο του χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι η συγκέντρωση του DDT στο ζωοπλαγκτόν θα είναι υψηλότερη από τη συγκέντρωση στο νερό που ζουν.
Σημαντικά σημεία:
* Βιομαγνητική: Η διαδικασία της βιοσυσσωμάτωσης συνεχίζει την τροφική αλυσίδα, οδηγώντας σε υψηλότερες συγκεντρώσεις DDT σε οργανισμούς σε υψηλότερα τροφικά επίπεδα.
* τοξικότητα: Το DDT είναι ένα εξαιρετικά τοξικό φυτοφάρμακο που μπορεί να προκαλέσει αναπαραγωγικά προβλήματα, αναπτυξιακά ελαττώματα και άλλα θέματα υγείας τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα.
Συνοπτικά, το ζωοπλαγκτόν καταπιεί DDT μέσω της διατροφής του φυτοπλαγκτού, που έχουν απορροφήσει το φυτοφάρμακο από μολυσμένο νερό. Η επιμονή του DDT στο περιβάλλον του επιτρέπει να συσσωρεύεται σε σώματα ζωοπλαγκτόν, οδηγώντας σε πιθανά προβλήματα υγείας.