Τι συμβαίνει όταν ένα κύτταρο Β αναγνωρίζει ένα αντιγόνο;
1. Αναγνώριση αντιγόνου:
* Β -κυτταρικός υποδοχέας (BCR): Τα Β κύτταρα έχουν μοναδικά BCRs στην επιφάνεια τους. Αυτά είναι εξειδικευμένα μόρια αντισώματος που δρουν ως υποδοχείς, ικανά να δεσμεύονται σε συγκεκριμένα αντιγόνα.
* δέσμευση αντιγόνου: Όταν ένα αντιγόνο ταιριάζει με το BCR, συνδέεται με τον υποδοχέα. Αυτό το συμβάν δέσμευσης ξεκινά έναν καταρράκτη σημάτων εντός του κυττάρου Β.
2. Ενεργοποίηση και διαφοροποίηση:
* Μεταγωγή σήματος: Η δέσμευση του αντιγόνου στο BCR ενεργοποιεί μια σειρά ενδοκυτταρικών οδών σηματοδότησης.
* Συν-διέγερση: Τα Β κύτταρα συχνά χρειάζονται ένα δεύτερο σήμα, συνήθως από ένα βοηθητικό Τ κύτταρο (ειδικά ένα Τ -θυλάκιο βοηθητικό κύτταρο), για να ενεργοποιηθεί πλήρως. Αυτό το σήμα περιλαμβάνει αλληλεπιδράσεις μεταξύ του Β κυττάρου και του Τ κυττάρου, που προκαλούνται από συγκεκριμένα μόρια όπως CD40 και CD40L.
* πολλαπλασιασμός και διαφοροποίηση: Εάν το Β κύτταρο λαμβάνει και τα δύο σήματα (δέσμευση αντιγόνου και συν-διέγερση), ενεργοποιείται. Αυτό οδηγεί σε:
* πολλαπλασιασμός: Οι ίδιοι οι Κυτταρικοί κλώνοι, δημιουργώντας πολλά πανομοιότυπα Β κύτταρα.
* Διαφοροποίηση: Μερικοί από τους κυτταρικούς κλώνες Β διαφοροποιούνται σε κύτταρα πλάσματος και Β κύτταρα μνήμης.
3. Παραγωγή αντισωμάτων:
* Κύτταρα πλάσματος: Τα κύτταρα πλάσματος είναι εξειδικευμένα εργοστάσια παραγωγής αντισωμάτων. Ανακατεύουν τεράστιες ποσότητες αντισωμάτων, τα οποία απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος.
* Λειτουργία αντισώματος: Αυτά τα αντισώματα είναι ειδικά για το αρχικό αντιγόνο και διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην υπεράσπιση του σώματος από:
* εξουδετέρωση: Τα αντισώματα δεσμεύονται και εμποδίζουν τη δραστηριότητα των ιών ή των τοξινών, εμποδίζοντας τους να μολύνουν τα κύτταρα.
* Οπονισμός: Τα αντισώματα επικαλύπτουν τα παθογόνα, καθιστώντας τα πιο εύκολα αναγνωρισμένα και φαγοκυττάρωτα από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (όπως τα μακροφάγα).
* Ενεργοποίηση συμπληρώματος: Τα αντισώματα μπορούν να ενεργοποιήσουν το σύστημα συμπληρώματος, μια σειρά πρωτεϊνών στο αίμα που βοηθούν στην καταστροφή των παθογόνων.
4. Μνήμη Β κύτταρα:
* Μακροπρόθεσμη ανοσία: Τα κύτταρα Β μνήμης είναι μακράς διάρκειας και "θυμηθείτε" το συγκεκριμένο αντιγόνο. Εάν το ίδιο αντιγόνο εισέλθει ξανά στο σώμα, αυτά τα κύτταρα μνήμης μπορούν γρήγορα να διαφοροποιηθούν σε κύτταρα πλάσματος και να παράγουν αντισώματα, παρέχοντας μια ταχεία και αποτελεσματική ανοσοαπόκριση.
Συνοπτικά:
Η αλληλεπίδραση ενός κυττάρου Β με αντιγόνο ενεργοποιεί μια σύνθετη σειρά συμβάντων που οδηγούν στην παραγωγή αντισωμάτων. Αυτά τα αντισώματα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην προστασία του σώματος από τη μόλυνση και τη νόσο.
