Πώς χρησιμοποιούνται οι μικροοργανισμοί στο Marmite;
Εδώ είναι ο ρόλος των μικροοργανισμών στην παραγωγή του:
1. Ανάπτυξη ζύμης: Η ζύμη του Brewer (συγκεκριμένα *το Saccharomyces cerevisiae *) καλλιεργείται σε μεγάλες δεξαμενές, παρόμοιες με την παρασκευή μπύρας. Η ζύμη τροφοδοτείται με μελάσα (υποπροϊόν παραγωγής ζάχαρης) και επιτρέπεται να ζυμώσει. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί ένα πλούσιο ζωμό γεμάτο κύτταρα ζύμης και υποπροϊόντα.
2. Διαχωρισμός και συγκέντρωση: Το μίγμα ζύμης διαχωρίζεται στη συνέχεια από το ζωμό και τα κύτταρα ζυμομυκήτων είναι συμπυκνωμένα.
3. Αυτολύυση: Η συμπυκνωμένη ζύμη στη συνέχεια υποβάλλεται σε μια διαδικασία που ονομάζεται αυτοόλυση, όπου τα κύτταρα ζυμομυκήτων χωρίζονται χρησιμοποιώντας θερμότητα και ένζυμα. Αυτό απελευθερώνει τις γευστικές και θρεπτικές ενώσεις μέσα στη ζύμη.
4. Ανάπτυξη γεύσης: Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτοπολύσεως, η διάσπαση των κυττάρων ζυμομυκήτων παράγει τη γεύση Umami υπογραφής και το πλούσιο καφέ χρώμα του marmite.
5. Τελική επεξεργασία: Το εκχύλισμα ζυμομυκήτων στη συνέχεια είναι καρυκευμένο με αλάτι, βιταμίνες και άλλα συστατικά για να δημιουργηθεί το τελικό προϊόν.
Συνοπτικά: Οι μικροοργανισμοί, συγκεκριμένα η ζύμη του Brewer, είναι απαραίτητοι για τη δημιουργία marmite. Είναι η πηγή της γεύσης, των θρεπτικών ουσιών και της υφής που το καθιστά αυτό τόσο μοναδικό.