Τι συμβαίνει στη μίτωση που δίνει στο νέο κύτταρο το ίδιο DNA;
1. Αντιγραφή DNA:
* Πριν ξεκινήσει η μίτωση: Το DNA του κυττάρου, που στεγάζεται σε χρωμοσώματα, υφίσταται αντιγραφή. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί ένα ακριβές αντίγραφο κάθε χρωμοσώματος.
* αποτέλεσμα: Τώρα, αντί για ένα αντίγραφο κάθε χρωμοσώματος, έχετε δύο πανομοιότυπα αντίγραφα που συνδέονται μαζί που ονομάζονται αδελφή χρωματοειδή.
2. Φάσεις μίτωσης:
* ΠΡΟΦΩΣΗ: Τα διπλά χρωμοσώματα συμπυκνώνονται και γίνονται ορατά. Ο πυρηνικός φάκελος καταρρέει.
* Metaphase: Τα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται στο κέντρο του κυττάρου, σχηματίζοντας την πλάκα μετάφασης. Οι ίνες του ατράκτου (κατασκευασμένες από μικροσωληνίσκους) συνδέονται με το κεντρομερές κάθε χρωμοσώματος.
* anaphase: Τα αδελφή χρωματοειδή απομακρύνονται από τις ίνες της ατράκτου, κινούνται προς τους αντίθετους πόλους του κυττάρου.
* Telophase: Τα χρωμοσώματα φθάνουν στους πόλους του κυττάρου και σχηματίζονται νέοι πυρηνικοί φάκελοι γύρω τους. Το κυτταρόπλασμα διαιρείται (κυτοκίνη) για να δημιουργήσει δύο ξεχωριστά θυγατρικά κύτταρα.
Γιατί αυτό δημιουργεί πανομοιότυπο DNA:
* Αντιγραφή: Η αρχική επικάλυψη DNA είναι το κλειδί. Κάθε νέο κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων, εξασφαλίζοντας τις ίδιες γενετικές πληροφορίες.
* ίση διανομή: Η μίτωση εξασφαλίζει ότι τα διπλότυπα χρωμοσώματα κατανέμονται ομοιόμορφα σε κάθε θυγατρικό κύτταρο. Οι ίνες της ατράκτου τραβούν τα αδελφή χρωματοειδή χωριστά, εξασφαλίζοντας ότι ένα αντίγραφο κάθε χρωμοσώματος πηγαίνει σε κάθε νέο κελί.
Στην ουσία, η μίτωση είναι μια ακριβής διαδικασία διαίρεσης που διασφαλίζει ότι η γενετική πληροφορία του αρχικού κυττάρου αναπαράγεται πιστά και μεταδίδεται σε δύο γενετικά ταυτόσημα θυγατρικά κύτταρα.
