Πώς έμαθε ο επιστήμονας για τον Eris;
1. Το κυνήγι για τους συνομηλίκους του Πλούτωνα:
* Μετά την ανακάλυψη του Πλούτωνα το 1930, οι αστρονόμοι υποψιαζόταν ότι μπορεί να υπάρχουν άλλα παρόμοια αντικείμενα που κρύβονται στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
* Αυτό οδήγησε σε εκτεταμένες αναζητήσεις καθ 'όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα, με την τεχνολογία να βελτιώνεται σταδιακά.
2. Mike Brown και η βαθιά εκλειπτική έρευνα:
* Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο αστρονόμος Caltech Mike Brown οδήγησε την "βαθιά εκλειπτική έρευνα", μια ειδική προσπάθεια να βρεθούν αντικείμενα πέρα από τον Ποσειδώνα χρησιμοποιώντας ισχυρά τηλεσκόπια.
* Αυτή η έρευνα βασιζόταν στο "Blinking" - συγκρίνοντας τις εικόνες που ελήφθησαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για να εντοπίσουν αντικείμενα που κινούνται στα αστέρια του φόντου.
3. Το "Gotcha!" Στιγμή:
* Στις 5 Ιανουαρίου 2005, η ομάδα του Brown παρατήρησε ένα αχνό, βραδεύριο αντικείμενο στον αστερισμό Cetus.
* Μετά από περαιτέρω παρατηρήσεις και υπολογισμούς, έγινε σαφές ότι αυτό το αντικείμενο ήταν μεγαλύτερο από τον Πλούτωνα, κερδίζοντας το ψευδώνυμο "Xena" (αργότερα επίσημα ονομάστηκε Eris).
4. Επιβεβαίωση και διαμάχη:
* Η ανακάλυψη της συζήτησης ERIS ανάφλεξε στην αστρονομική κοινότητα, καθώς το μέγεθος του αμφισβήτησε την κατάσταση του Πλούτωνα ως πλανήτη.
* Αυτή η συζήτηση οδήγησε τελικά στη Διεθνή Αστρονομική Ένωση (IAU) που καθορίζει τον όρο "πλανήτη" με μεγαλύτερη ακρίβεια, ανακατατάνοντας τον Πλούτωνα ως πλανήτη νάνου και αναγνωρίζοντας επίσημα τον Eris ως πλανήτη νάνου.
Στην ουσία, ο Eris βρέθηκε μέσω ενός συνδυασμού:
* Προχωρημένα τηλεσκόπια: Τα ισχυρά τηλεσκόπια όπως το τηλεσκόπιο Samuel Oschin του Palomar Observatory επέτρεψαν να παρατηρηθούν τα πιο αδύναμα αντικείμενα.
* Ειδικές προσπάθειες αναζήτησης: Η βαθιά εκλειπτική έρευνα σχεδιάστηκε ειδικά για να βρει αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
* προσεκτική παρατήρηση και ανάλυση: Η ομάδα συγκρίνει σχολαστικά τις εικόνες, παρακολούθησε την κίνηση του αντικειμένου και καθόρισε το μέγεθος και την τροχιά της.
Η ανακάλυψη του Eris ήταν μια σημαντική στιγμή στην κατανόηση του ηλιακού συστήματος, πιέζοντας τους αστρονόμους να επαναπροσδιορίσουν αυτό που αποτελεί έναν πλανήτη και να τονίζει την απεραντοσύνη και την ποικιλομορφία των αντικειμένων πέρα από τον Ποσειδώνα.
