Τι γίνεται με τους οργανισμούς, ο Ντάργουιν σπούδασε τον οδήγησε στην ιδέα της κατάβασης με την τροποποίηση;
1. Γεωγραφική κατανομή των ειδών:
* Ο Δαρβίνος παρατήρησε ότι τα είδη σε διαφορετικά νησιά του Γκαλαπάγκου ήταν παρόμοια αλλά ξεχωριστά. Για παράδειγμα, τα Finches σε διαφορετικά νησιά είχαν διαφορετικά σχήματα ράμφων προσαρμοσμένα στις τοπικές πηγές τροφίμων τους. Αυτό υποδηλώνει ότι τα είδη δεν είχαν σταθεροποιηθεί, αλλά είχαν διαφοροποιηθεί από έναν κοινό πρόγονο.
2. Ορυκτά στοιχεία:
* Βρήκε απολιθώματα εξαφανισμένων ζώων στη Νότια Αμερική που μοιάζουν με ζωντανά είδη. Αυτό πρότεινε μια σύνδεση μεταξύ παρελθόντων και σημερινών οργανισμών, υποδεικνύοντας μια αλλαγή με την πάροδο του χρόνου.
3. Παραλλαγές εντός πληθυσμών:
* Ο Δαρβίνος παρατήρησε ότι ακόμη και μέσα στο ίδιο είδος, τα άτομα εμφάνισαν παραλλαγές στα χαρακτηριστικά. Αυτή η παραλλαγή ήταν ζωτικής σημασίας για να ενεργήσει η φυσική επιλογή.
4. Τεχνητή επιλογή:
* Παρατηρώντας τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους επιλεκτικά αναπαραγωγής ζώων και φυτών για επιθυμητά χαρακτηριστικά βοήθησαν τον Δαρβίνο να κατανοήσει τη δύναμη της επιλογής. Συνειδητοποίησε ότι η φύση θα μπορούσε επίσης να επιλέξει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ευεργετικά για την επιβίωση και την αναπαραγωγή στη φύση.
5. Η αρχή του πληθυσμού του Malthus:
* Ο Δαρβίνος διάβασε το έργο του Thomas Malthus για την αύξηση του πληθυσμού, γεγονός που ισχυρίστηκε ότι οι πληθυσμοί αυξάνονται ταχύτερα από τους πόρους, οδηγώντας σε ανταγωνισμό για επιβίωση. Αυτή η ιδέα παρείχε ένα πλαίσιο για την κατανόηση του αγώνα για την ύπαρξη.
6. Αγωνισμός για ύπαρξη:
* Ο Δαρβίνος παρατήρησε ότι οι πόροι ήταν περιορισμένοι και οι οργανισμοί αγωνίστηκαν για φαγητό, καταφύγιο και συντρόφους. Αυτός ο διαγωνισμός σήμαινε ότι τα άτομα με χαρακτηριστικά επωφελείς για επιβίωση θα ήταν πιο πιθανό να αναπαράγουν και να μεταβιβάσουν τα γονίδιά τους.
7. Φυσική επιλογή:
* Με βάση όλες αυτές τις παρατηρήσεις, ο Δαρβίνος διατύπωσε την έννοια της φυσικής επιλογής, όπου οι οργανισμοί με ευνοϊκά χαρακτηριστικά είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, περνώντας αυτά τα χαρακτηριστικά στους απογόνους τους. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η διαδικασία οδηγεί σε σταδιακές αλλαγές στους πληθυσμούς, με αποτέλεσμα την εξέλιξη των νέων ειδών.
Συνοπτικά, οι παρατηρήσεις του Δαρβίνου για τον φυσικό κόσμο, σε συνδυασμό με την κατανόησή του για την τεχνητή επιλογή και τη δυναμική του πληθυσμού, τον οδήγησαν στην πρωτοποριακή ιδέα της κάθοδο με τροποποίηση που οδηγείται από φυσική επιλογή. Αυτή η θεωρία επανάσταση στην κατανόησή μας για τη ζωή στη γη και συνεχίζει να διαμορφώνει σήμερα την επιστημονική έρευνα.
