bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Πώς γίνονται απολιθώματα οι οργανισμοί;

Η διαδικασία να γίνει ένα απολιθωμένο είναι μακρύ και περίπλοκη, με πολλούς παράγοντες που επηρεάζουν εάν ένας οργανισμός θα απολυθεί ή όχι. Εδώ είναι μια απλοποιημένη κατανομή:

1. Ταχεία ταφή:

* Το κλειδί: Ένας οργανισμός πρέπει να ταφεί γρήγορα μετά το θάνατο για να αποτρέψει την αποσύνθεση και τη καθαρή.

* Παραδείγματα: Μια ηφαιστειακή έκρηξη που θάβει ένα δάσος ή μια ξαφνική πλημμύρα που καλύπτει μια ακτογραμμή.

2. Σκληρά μέρη:

* Το κλειδί: Οι οργανισμοί με σκληρά μέρη όπως τα οστά, τα κελύφη ή τα δόντια είναι πιο πιθανό να απολυθούν. Αυτά τα μέρη είναι πιο ανθεκτικά στην αποσύνθεση και την αποσύνθεση.

* Παραδείγματα: Δεινοσαύροι, τριλοβίτες, μύδια.

3. Το σωστό περιβάλλον:

* Το κλειδί: Το περιβάλλον πρέπει να είναι ευνοϊκό για το απολιθωμένο. Τα ιζήματα (όπως η άμμος, η λάσπη ή η λάσπη) πρέπει να καλύψουν τον οργανισμό και να τα προστατεύσουν από τις καιρικές συνθήκες και τη διάβρωση.

* Παραδείγματα: Λίμνη, ποτάμια, ωκεάνια δάπεδα και βάλτους.

4. Χρόνος και πίεση:

* Το κλειδί: Με την πάροδο του χρόνου, περισσότερα στρώματα ιζημάτων συσσωρεύονται πάνω από τον θαμμένο οργανισμό. Το βάρος αυτών των στρωμάτων δημιουργεί πίεση, που συμπιέζει τα υπολείμματα και μπορεί να τα μετατρέψει σε βράχο.

* Παραδείγματα: Η διαδικασία μετατροπής των οστών σε απολιθωμένο μπορεί να πάρει εκατομμύρια χρόνια.

5. Ανοργανοποίηση:

* Το κλειδί: Καθώς ο οργανισμός είναι θαμμένος και συμπιεσμένος, τα υπόγεια ύδατα που μεταφέρουν διαλυμένα ορυκτά μπορούν να διαρρέουν μέσα από τα πορώδη υπολείμματα. Αυτά τα ορυκτά αντικαθιστούν το αρχικό οργανικό υλικό, διατηρώντας το σχήμα και τη δομή του οργανισμού.

* Παραδείγματα: Η διαδικασία αντικατάστασης του οστού με φωσφορικό ασβέστιο.

Όλοι οι οργανισμοί δεν γίνονται απολιθώματα:

* Οργανισμοί με μαλακό σώμα: Οι οργανισμοί όπως οι μέδουσες, τα σκουλήκια και τα έντομα είναι λιγότερο πιθανό να απολυθούν επειδή οι μαλακοί ιστοί τους αποσυντίθενται γρήγορα.

* σαρωτές και αποσυνθέτες: Αυτοί οι οργανισμοί καταρρέουν νεκρή ύλη, καθιστώντας λιγότερο πιθανό τα υπολείμματα να απολυθούν.

* Weathering και διάβρωση: Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να καταστρέψουν τα απολιθώματα πριν έχουν την ευκαιρία να σχηματίσουν.

Τύποι απολιθωμάτων:

Υπάρχουν διάφοροι τύποι απολιθωμάτων, όπως:

* απολιθώματα σώματος: Διατηρημένα υπολείμματα οργανισμού, όπως οστά, κελύφη, δόντια ή ακόμα και ολόκληρα σώματα.

* απολιθώματα ιχνοστοιχείων: Διατηρημένα στοιχεία για τη δραστηριότητα ενός οργανισμού, όπως τα αποτυπώματα, τα αυλάκια ή τις φωλιές.

* Χύτευση και καλούπια: Οι εντυπώσεις του οργανισμού σε βράχο, σχηματίζονται όταν το αρχικό υλικό διαλύεται.

Τα απολιθώματα παρέχουν πολύτιμες γνώσεις στην ιστορία της ζωής στη γη, επιτρέποντας στους επιστήμονες να μελετήσουν τα αρχαία οικοσυστήματα, να κατανοούν τις εξελικτικές σχέσεις και να μάθουν για τα προηγούμενα περιβάλλοντα.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μεθανογόνων και μεθανοτροφών

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μεθανογόνων και μεθανοτροφών

Η κύρια διαφορά μεταξύ μεθανογόνων και μεθανοτροφών είναι ότι τα μεθανογόνα είναι μικροοργανισμοί που παράγουν μεθάνιο ως μεταβολικό υποπροϊόν, ενώ οι μεθανοτρόφοι είναι προκαρυώτες που μεταβολίζουν το μεθάνιο ως τη μοναδική πηγή ενέργειας άνθρακα. Τα μεθανογόνα και τα μεθανότροφα είναι δύο τύποι μ

Διαφορά μεταξύ πρωτεϊνοσύνθεσης και αντιγραφής DNA

Διαφορά μεταξύ πρωτεϊνοσύνθεσης και αντιγραφής DNA

Κύρια διαφορά – Σύνθεση πρωτεϊνών έναντι αντιγραφής DNA Η πρωτεϊνοσύνθεση και η αντιγραφή του DNA είναι δύο μηχανισμοί όπου το DNA χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη. Το DNA χρησιμεύει ως το γενετικό υλικό των περισσότερων οργανισμών, αποθηκεύοντας τις απαιτούμενες πληροφορίες για την ανάπτυξη, την ανάπτυ

Τα εμβόλια ωθούν τα παθογόνα να εξελιχθούν

Τα εμβόλια ωθούν τα παθογόνα να εξελιχθούν

Σημείωση του συντάκτη, που προστέθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021: Αυτό το άρθρο του 2018 περιγράφει πώς τα εμβόλια που διαρρέουν — εμβόλια που δεν μειώνουν την αναπαραγωγή ή τη μετάδοση του ιού σε άλλους — μπορούν να οδηγήσουν τα παθογόνα που στοχεύουν να εξελιχθούν και να γίνουν πιο λοιμώδη. Αυτές οι α