Ποια είναι η αρχή της μικροσκοπίας φωτεινού πεδίου;
1. Φωτισμός: Μια πηγή φωτός, συνήθως ένας λαμπτήρας αλογόνου, φωτίζει το δείγμα από κάτω.
2. Συμπυκνωτής: Το φως κατευθύνεται μέσω ενός φακού συμπυκνωτή, ο οποίος εστιάζει το φως πάνω στο δείγμα.
3. Δείγμα: Το φως διέρχεται από το δείγμα.
4. Αντικειμενικός φακός: Ο αντικειμενικός φακός συλλέγει το φως που έχει περάσει από το δείγμα και το μεγεθύνει.
5. Φακός προσοφώματος (ή κάμερα): Η μεγεθυμένη εικόνα μεγεθύνεται περαιτέρω από το φακό προσοφθάλματος, επιτρέποντας στον παρατηρητή να το δει.
Πώς λειτουργεί:
* Φωτεινή μετάδοση: Η μικροσκοπία φωτεινού πεδίου βασίζεται στη διαφορά στη μετάδοση φωτός μέσω διαφόρων τμημάτων του δείγματος.
* αντίθεση: Οι πυκνές περιοχές του δείγματος απορροφούν περισσότερο φως, εμφανίζονται πιο σκούρες, ενώ οι λιγότερο πυκνές περιοχές επιτρέπουν να περάσει περισσότερο φως, εμφανίζεται πιο φωτεινά. Αυτή η διαφορά στη φωτεινότητα δημιουργεί αντίθεση, καθιστώντας τα χαρακτηριστικά ορατά.
* χρώση: Για να βελτιωθεί η αντίθεση, τα δείγματα συχνά χρωματίζονται με χρωστικές που δεσμεύονται επιλεκτικά σε συγκεκριμένες δομές, επισημαίνοντας τις στο παρασκήνιο.
Πλεονεκτήματα:
* Απλότητα: Η μικροσκοπία φωτεινού πεδίου είναι μια σχετικά απλή και φθηνή τεχνική.
* ευρέως διαθέσιμο: Χρησιμοποιείται συνήθως σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα και εργαστήρια παγκοσμίως.
Μειονεκτήματα:
* Περιορισμένη αντίθεση: Τα μη χρωματισμένα, διαφανή δείγματα μπορεί να είναι δύσκολο να απεικονιστούν λόγω χαμηλής αντίθεσης.
* Artefacts: Η διαδικασία χρώσης μπορεί να εισαγάγει αντικείμενα που μπορεί να παρεμβαίνουν στην ερμηνεία της εικόνας.
Συνολικά, η μικροσκοπία φωτεινού πεδίου είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την απεικόνιση της βασικής μορφολογίας των κυττάρων και των ιστών, αλλά για πιο λεπτομερείς έρευνες, μπορεί να απαιτηθεί άλλες τεχνικές όπως η αντίθεση φάσης, η DIC ή η μικροσκοπία φθορισμού.
