bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Τι είναι η εξέλιξη;

Η εξέλιξη είναι μια σταδιακή διαδικασία αλλαγής Αυτό συμβαίνει στους ζωντανούς οργανισμούς με την πάροδο του χρόνου. Είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από την απίστευτη ποικιλία της ζωής που βλέπουμε στη γη, από μικροσκοπικά βακτήρια έως πανύψηλα redwoods. Εδώ είναι μια κατανομή:

Βασικές έννοιες:

* Αλλαγή με την πάροδο του χρόνου: Η εξέλιξη αφορά τους πληθυσμούς οργανισμών που αλλάζουν σε γενιές.

* Φυσική επιλογή: Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη της εξέλιξης. Είναι η ιδέα ότι τα άτομα με χαρακτηριστικά που τα καθιστούν καλύτερα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, μεταφέροντας αυτά τα πλεονεκτικά χαρακτηριστικά στους απογόνους τους.

* Γενετική παραλλαγή: Οι διαφορές στα γονίδια μέσα σε έναν πληθυσμό παρέχουν την πρώτη ύλη για εξέλιξη. Αυτές οι παραλλαγές προκύπτουν από μεταλλάξεις, τυχαίες αλλαγές στο DNA.

* Προσαρμογή: Με την πάροδο του χρόνου, η φυσική επιλογή οδηγεί στη συσσώρευση χαρακτηριστικών που βοηθούν τους οργανισμούς να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν στο συγκεκριμένο περιβάλλον τους. Αυτά τα χαρακτηριστικά ονομάζονται προσαρμογές.

Πώς λειτουργεί:

1. Παραλλαγή: Τα άτομα μέσα σε έναν πληθυσμό έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά λόγω της γενετικής διακύμανσης.

2. Επιλογή: Ορισμένα από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πιο επωφελείς για την επιβίωση και την αναπαραγωγή στο περιβάλλον.

3. Κληρονομικότητα: Τα άτομα με πλεονεκτήματα είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν και να αναπαράγουν, περνώντας αυτά τα χαρακτηριστικά στους απογόνους τους.

4. Αλλαγή σε γενιές: Πάνω από πολλές γενιές, η συχνότητα των πλεονεκτικών χαρακτηριστικών αυξάνεται στον πληθυσμό, ενώ τα λιγότερο πλεονεκτικά χαρακτηριστικά γίνονται λιγότερο κοινά. Αυτή η σταδιακή αλλαγή στη γενετική σύνθεση ενός πληθυσμού είναι η εξέλιξη.

Παραδείγματα:

* Η εξέλιξη της αντοχής στα αντιβιοτικά στα βακτήρια: Τα βακτήρια με μεταλλάξεις που τους επιτρέπουν να αντισταθούν στα αντιβιοτικά επιβιώνουν και να αναπαράγουν πιο επιτυχώς, οδηγώντας σε πληθυσμούς βακτηρίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά.

* Η εξέλιξη των μεγάλων λαιμών σε καμηλοπάρδαλες: Οι καμηλοπαρδάλεις με μεγαλύτερους λαιμούς θα μπορούσαν να φτάσουν σε υψηλότερα φύλλα, δίνοντάς τους ένα πλεονέκτημα στην πρόσβαση σε τρόφιμα. Αυτό το χαρακτηριστικό μεταβιβάστηκε, οδηγώντας στην εξέλιξη των καμηλοπαρδάλεων με όλο και πιο μακρύ λαιμό.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

* Η εξέλιξη δεν είναι γραμμική εξέλιξη: Είναι μια διαδικασία διακλάδωσης, με διαφορετικά είδη που εξελίσσονται κατά μήκος διαφορετικών διαδρομών.

* Η εξέλιξη δεν αφορά την πρόοδο: Πρόκειται για προσαρμογή σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα. Ορισμένα χαρακτηριστικά μπορεί να είναι επωφελείς σε ένα περιβάλλον, αλλά μειονεκτούντα σε ένα άλλο.

* Η εξέλιξη είναι μια επιστημονική θεωρία: Αυτό σημαίνει ότι είναι μια καλά υποστηριζόμενη εξήγηση για ένα φαινόμενο που βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία και αυστηρές δοκιμές.

Συμπερασματικά, Η εξέλιξη είναι μια θεμελιώδη διαδικασία που εξηγεί την ποικιλομορφία και την πολυπλοκότητα της ζωής στη γη. Η κατανόηση της εξέλιξης είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση των όλων από την ανθρώπινη υγεία έως τη διατήρηση των απειλούμενων ειδών.

Διαφορά μεταξύ Monera και Protista

Διαφορά μεταξύ Monera και Protista

 Κύρια διαφορά – Monera εναντίον Protista Η Monera και η Protista είναι δύο βασίλεια που βρίσκονται στην ταξινόμηση των οργανισμών στη γη. Το Monera αποτελείται από κυανοβακτήρια, αρχαιοβακτήρια και ευβακτήρια, ενώ το Protista αποτελείται από πρωτόζωα, φύκια και μούχλα. Μερικοί από τους οργανισμούς

Διαφορά μεταξύ αντιγόνου και αντισώματος

Διαφορά μεταξύ αντιγόνου και αντισώματος

Κύρια διαφορά – Αντιγόνο έναντι αντισώματος Αντιγόνο και αντίσωμα είναι δύο αλληλένδετοι όροι που χρησιμοποιούνται στην ανοσολογία. Η κύρια διαφορά μεταξύ αντιγόνου και αντισώματος είναι ότι ένα αντιγόνο είναι μια ουσία που μπορεί να προκαλέσει μια ανοσολογική απόκριση στο σώμα, ενώ το n αντίσωμα εί

Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά όταν φτερνιζόμαστε;

Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά όταν φτερνιζόμαστε;

Η πράξη του φτερνίσματος περιλαμβάνει πολλή νευρική επικοινωνία και μυϊκή σύσπαση σε όλο το σώμα, προκαλώντας ακούσιες ενέργειες στο έντερο, τον σφιγκτήρα, το λαιμό, τις κοιλότητες των κόλπων και ακόμη και τα μάτια, μεταξύ άλλων. Αυτό δυσκολεύει το σώμα να αντισταθεί στο ένστικτο να κλείσει τα μάτια