Τι είναι απαραίτητο για την εξέλιξη δύο ειδών από υποπληθυσμούς έναν κοινό πρόγονο;
1. Γεωγραφική απομόνωση:
* Αρχικός διαχωρισμός: Ο αρχικός πληθυσμός πρέπει να χωρίζεται φυσικά σε δύο ή περισσότερους απομονωμένους υποπληθυσμούς. Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε:
* Allopatric Προειδοποίηση: Ένα φυσικό φράγμα όπως μια οροσειρά, ο ποταμός ή ο ωκεανός χωρίζει τις ομάδες.
* Περιφερειακή προειδοποίηση: Μια μικρή ομάδα μεταναστεύει σε μια νέα, απομονωμένη τοποθεσία.
* Παραπαγρητική Προειδοποίηση: Μια σταδιακή αλλαγή στις περιβαλλοντικές συνθήκες δημιουργεί ένα εμπόδιο στη ροή των γονιδίων μεταξύ ομάδων που ζουν σε παρακείμενες περιοχές.
2. Γενετική απόκλιση:
* Συσσώρευση γενετικών διαφορών: Μόλις απομονωθούν, οι υποπληθυσμοί βιώνουν ανεξάρτητες μεταλλάξεις και γενετική μετατόπιση. Αυτό οδηγεί σε μια σταδιακή συσσώρευση γενετικών διαφορών μεταξύ τους.
* Επιλεκτικές πιέσεις: Κάθε υποπληθυσμός αντιμετωπίζει μοναδικές επιλεκτικές πιέσεις από το περιβάλλον του, ευνοώντας διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτό μπορεί να επιταχύνει περαιτέρω τη γενετική απόκλιση.
3. Αναπαραγωγική απομόνωση:
* ΠΡΟΓΙΩΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Μηχανισμοί που εμποδίζουν το ζευγάρωμα ή τη γονιμοποίηση:
* Απομόνωση οικοτόπων: Τα είδη καταλαμβάνουν διαφορετικά ενδιαιτήματα στην ίδια περιοχή.
* Χρονική απομόνωση: Τα είδη αναπαράγονται κατά τη διάρκεια διαφορετικών χρόνων της ημέρας ή του έτους.
* Απομόνωση συμπεριφοράς: Τα είδη έχουν διαφορετικά τελετουργικά ή σήματα ζευγαρώματος.
* Μηχανική απομόνωση: Φυσική ασυμβατότητα των αναπαραγωγικών οργάνων.
* GAMETIC ALUITION: Ασυμβίβαστα αυγά και σπέρμα.
* Postzygotic απομόνωση: Μηχανισμοί που εμποδίζουν τον υβριδικό απόγονο να αναπτύξουν ή να αναπαραχθούν με επιτυχία:
* Μειωμένη υβριδική βιωσιμότητα: Οι υβριδικοί απόγονοι αποτυγχάνουν να αναπτυχθούν σωστά.
* Μειωμένη υβριδική γονιμότητα: Οι υβριδικοί απόγονοι είναι αποστειρωμένοι.
* Υβριδική κατανομή: Τα υβρίδια πρώτης γενιάς είναι γόνιμα, αλλά οι επόμενες γενιές γίνονται λιγότερο εύφορες ή άγονοι.
4. Σχεδίαση:
* Αναπαραγωγική ασυμβατότητα: Με την πάροδο του χρόνου, η γενετική απόκλιση και η αναπαραγωγική απομόνωση οδηγούν σε ένα σημείο όπου οι δύο υποπληθυσμοί δεν μπορούν πλέον να αλληλοσυμπληρώνονται και να παράγουν βιώσιμους, γόνιμους απογόνους. Θεωρούνται τώρα ξεχωριστά είδη.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Ώρα: Η συσσώρευση μπορεί να διαρκέσει χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια χρόνια ανάλογα με την πολυπλοκότητα του είδους και την ένταση των επιλεκτικών πιέσεων.
* σταδιακή έναντι της εξέλιξης: Η συσσώρευση μπορεί να εμφανιστεί σταδιακά σε μεγάλες περιόδους ή γρήγορα σε απάντηση σε ξαφνικές περιβαλλοντικές αλλαγές.
* Γενετική παραλλαγή: Η αρχική γενετική ποικιλομορφία του κοινού προγόνου επηρεάζει το ρυθμό και την κατεύθυνση της εξέλιξης.
Συνοπτικά, η εξέλιξη δύο ειδών από έναν κοινό πρόγονο απαιτεί γεωγραφική απομόνωση, γενετική απόκλιση που οδηγείται από επιλεκτικές πιέσεις και ανάπτυξη μηχανισμών αναπαραγωγικής απομόνωσης. Αυτό οδηγεί στο σημείο όπου οι δύο ομάδες δεν είναι πλέον σε θέση να αλληλοσυμπληρώνονται, σημειώνοντας την ολοκλήρωση της συσχέτισης.
