Γιατί τα ζωικά κύτταρα δεν έχουν κυτταρικό τοίχωμα;
* Κίνηση και ευελιξία: Τα ζωικά κύτταρα πρέπει να μετακινούνται και να αλλάζουν σχήμα. Ένα άκαμπτο κυτταρικό τοίχωμα θα εμπόδιζε αυτό, καθιστώντας αδύνατο τα ζώα να μετακινούνται, να συστέλλονται από τους μύες ή να εκτελούν άλλες σωματικές λειτουργίες.
* Εσωτερική υποστήριξη: Αντί για ένα κυτταρικό τοίχωμα, τα ζωικά κύτταρα βασίζονται σε έναν εσωτερικό κυτταροσκελετό από πρωτεΐνες όπως μικροσωληνίσκους και μικροδιάκριους. Αυτό παρέχει υποστήριξη και δομή, επιτρέποντας στα κύτταρα να διατηρούν το σχήμα και την κίνηση τους.
* Επικοινωνία κυττάρων προς κύτταρο: Τα ζωικά κύτταρα συχνά πρέπει να αλληλεπιδρούν και να επικοινωνούν μεταξύ τους. Ένα κυτταρικό τοίχωμα θα δημιουργούσε ένα εμπόδιο σε αυτήν την επικοινωνία. Αντ 'αυτού, τα ζωικά κύτταρα χρησιμοποιούν εξειδικευμένες διασταυρώσεις όπως διασταυρώσεις κενών και στενές διασταυρώσεις για επικοινωνία και σύνδεση.
* Εξελικτική προσαρμογή: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, τα ζωικά κύτταρα έχουν προσαρμοστεί στο συγκεκριμένο περιβάλλον τους. Η απουσία κυτταρικού τοιχώματος είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό που επέτρεψε στα ζώα να αναπτύξουν το σύνθετο και ποικίλο φάσμα ιστών και οργάνων που κατέχουν.
Σε αντίθεση: Τα φυτικά κύτταρα, οι μύκητες και τα βακτήρια βασίζονται σε κυτταρικά τοιχώματα για δομική υποστήριξη, προστασία και ρύθμιση της πρόσληψης νερού. Αυτά τα κύτταρα δεν έχουν την ίδια ανάγκη για κίνηση και ευελιξία με τα ζωικά κύτταρα.
