Εάν ο ιστός τραυματίστηκε ή άρρωστος τι συμβαίνει στον οργανισμό;
Άμεσες επιδράσεις:
* Πόνος: Ο κατεστραμμένος ιστός συχνά στέλνει σήματα πόνου στον εγκέφαλο, προειδοποιώντας τον οργανισμό για το πρόβλημα.
* φλεγμονή: Η φυσική ανταπόκριση του σώματος στον τραυματισμό περιλαμβάνει φλεγμονή, που χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα, πρήξιμο, θερμότητα και πόνο. Αυτός είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός για την απομόνωση της βλάβης και τη δημιουργία θεραπευτικών κυττάρων στην περιοχή.
* Απώλεια λειτουργίας: Ο τραυματισμένος ιστός μπορεί να χάσει την ικανότητά του να λειτουργεί σωστά. Για παράδειγμα, ένας σχισμένος μυς μπορεί να βλάψει την κίνηση και ο κατεστραμμένος νευρικός ιστός μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα ή αδυναμία.
* αιμορραγία: Εάν τα αιμοφόρα αγγεία είναι κατεστραμμένα, μπορεί να συμβεί αιμορραγία.
Μακροπρόθεσμες επιδράσεις:
* ουλές: Καθώς το σώμα θεραπεύει, σχηματίζεται ιστούς ουλής, το οποίο είναι λιγότερο ευέλικτο και λειτουργικό από τον αρχικό ιστό. Ενώ είναι απαραίτητο για την επισκευή, η εκτεταμένη ουλές μπορούν να περιορίσουν τη λειτουργία της κίνησης ή της πρόσκρουσης.
* Χρόνος πόνος: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πόνος μπορεί να επιμείνει ακόμη και μετά την επουλωμένη θεραπεία του αρχικού τραυματισμού, να γίνει χρόνια. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε νευρική βλάβη, φλεγμονή ή ιστούς ουλής.
* δυσλειτουργία οργάνων: Εάν η ζημιά επηρεάζει τα ζωτικά όργανα, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη λειτουργία και ενδεχομένως απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές. Για παράδειγμα, η βλάβη στους πνεύμονες μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστικά προβλήματα και η καρδιακή βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.
* μόλυνση: Οι ανοικτές πληγές ή οι κατεστραμμένοι ιστοί μπορούν να γίνουν ευαίσθητοι σε λοίμωξη από βακτήρια, ιούς ή άλλα παθογόνα.
* Αυτοάνοση ασθένεια: Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ερμηνεύσει εσφαλμένα τον κατεστραμμένο ιστό ως ξένο και να το επιτεθεί, οδηγώντας σε αυτοάνοσες ασθένειες.
* Καρκίνος: Αν και δεν είναι πάντοτε η περίπτωση, ορισμένοι τραυματισμοί ή ασθένειες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.
Θεραπεία και επισκευή:
* αναγέννηση: Μερικοί ιστοί, όπως το δέρμα και το ήπαρ, έχουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να αναγεννηθούν και να αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα κύτταρα.
* Επισκευή: Άλλοι ιστοί, όπως οι μυς και τα οστά, θεραπεύονται σχηματίζοντας ιστούς ουλής, ο οποίος είναι λιγότερο λειτουργικός, αλλά μπορεί ακόμα να παρέχει δομική υποστήριξη.
* Ιατρική παρέμβαση: Ανάλογα με τη σοβαρότητα και τον τύπο τραυματισμού, μπορεί να είναι απαραίτητη η ιατρική παρέμβαση όπως η χειρουργική επέμβαση, η φαρμακευτική αγωγή ή η φυσική θεραπεία για την προώθηση της επούλωσης και την ελαχιστοποίηση των μακροπρόθεσμων επιπλοκών.
Συνολικά, ο αντίκτυπος του τραυματισμού των ιστών ή της νόσου σε έναν οργανισμό είναι πολύπλοκη και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Η σοβαρότητα, η θέση και ο τύπος ζημιών παίζουν ένα ρόλο, όπως και η συνολική υγεία και η ικανότητα του οργανισμού να θεραπεύονται.
