Ποιες ουσίες ρυθμίζουν έναν οργανισμό PH έτσι ώστε να μπορεί να διατηρήσει την ομοιόσταση;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* buffer: Αυτά είναι διαλύματα που αντιστέκονται στις μεταβολές στο ρΗ όταν προστίθενται μικρές ποσότητες οξέος ή βάσης. Το κάνουν αυτό με την αποδοχή ή τη δωρεά ιόντων Η+ (πρωτόνια) για να εξουδετερώσει τη μετατόπιση του ρΗ.
* Σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος διττανθρακικού άλατος: Αυτό είναι το κύριο σύστημα buffer στο ανθρώπινο αίμα. Περιλαμβάνει την ισορροπία μεταξύ ιόντων καρβονικού οξέος (H2CO3) και δισανθρακικού (HCO3-). Όταν το αίμα γίνεται πολύ όξινο, τα διττανθρακικά ιόντα αντιδρούν με ιόντα Η+ για να σχηματίσουν ανθρακικό οξύ. Όταν το αίμα γίνεται πολύ βασικό, το καρβονικό οξύ απελευθερώνει ιόντα Η+.
* Σύστημα ρυθμιστικού φωσφορικού φωσφορικού: Αυτό το σύστημα περιλαμβάνει ιόντα φωσφορικού διυδρογόνου (Η2ΡΟ4-) και ιόντα φωσφορικού υδρογόνου (HPO42-). Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα ενδοκυτταρικά υγρά και τη λειτουργία των νεφρών.
* buffer πρωτεϊνών: Οι πρωτεΐνες περιέχουν αμινοξέα με ομάδες καρβοξυλίου (COOH) και αμινομάδες (NH2). Αυτές οι ομάδες μπορούν να λειτουργήσουν ως αδύναμα οξέα και βάσεις, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση των αλλαγών του ρΗ.
* Αναπνευστικό σύστημα: Οι πνεύμονες διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του ρΗ με την απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), που αποτελεί σημαντική πηγή οξύτητας στο αίμα. Ο ρυθμός και το βάθος της αναπνοής μπορούν να ρυθμιστούν για να μεταβάλλουν τα επίπεδα CO2 και να διατηρήσουν την ισορροπία του PH.
* νεφρός: Οι νεφροί είναι υπεύθυνοι για την έκκριση υπερβολικών οξέων και βάσεων, συμβάλλοντας στη διατήρηση του ρΗ του αίματος. Μπορούν να ρυθμίσουν την επαναρρόφηση και την έκκριση ιόντων διττανθρακικού άλατος για τη ρύθμιση του ρΗ.
* Άλλες ουσίες:
* ορμόνες: Οι ορμόνες όπως η αλδοστερόνη και η ρενίνη επηρεάζουν τη λειτουργία των νεφρών και συμβάλλουν στη ρύθμιση του ρΗ.
* Οργανικά μόρια: Ορισμένα οργανικά μόρια, όπως τα αμινοξέα και οι υδατάνθρακες, μπορούν να δράσουν ως αδύναμα οξέα ή βάσεις και να συμβάλλουν στη διαμόρφωση.
Οι συγκεκριμένες ουσίες και η σχετική σημασία τους ποικίλλουν μεταξύ διαφορετικών οργανισμών και ακόμη και εντός διαφορετικών ιστών του ίδιου οργανισμού. Ωστόσο, η θεμελιώδη αρχή της διατήρησης της ισορροπίας του PH μέσω της αποβολής και άλλων μηχανισμών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ομοιόστασης και την εξασφάλιση της σωστής βιολογικής λειτουργίας.
