Πώς η ενδοοσυμία παίζει ρόλο στην εξέλιξη των προκαρυωτικών και πώς είναι σημαντικά τα μιτοχόνδρια για αυτή την εξέλιξη;
Ενδοσύγκωση και εξέλιξη των ευκαρυωτικών:
* Η θεωρία: Η ενδοοσυμική θεωρία προτείνει ότι τα ευκαρυωτικά κύτταρα εξελίχθηκαν από μια συμβιωτική σχέση μεταξύ διαφορετικών προκαρυωτικών κυττάρων.
* Η διαδικασία: Ένας μεγαλύτερος προκαρυωτικός κατέστρεψε ένα μικρότερο προκαρυωτικό, αλλά αντί να το αφομοιώσει, το μικρότερο κύτταρο ενσωματώθηκε στο μεγαλύτερο κύτταρο και έγινε μόνιμος κάτοικος. Αυτός ο προκαρυγώτος, αντί να καταρρεύσει, έγινε symbiont , συμβάλλοντας σε κάτι ευεργετικό για το κελί υποδοχής.
* Ο ρόλος των μιτοχονδρίων: Τα μιτοχόνδρια πιστεύεται ότι προέρχονται από ένα αρχαίο αερόβιο βακτήριο που κατακλύζεται από ένα μεγαλύτερο προκαρυώτη. Αυτό το κατακλυσμένο βακτήριο παρείχε στο κύτταρο ξενιστή τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί οξυγόνο για την παραγωγή ενέργειας, μια εξαιρετικά αποτελεσματική διαδικασία γνωστή ως αερόβια αναπνοή. Σε αντάλλαγμα, το βακτήριο έλαβε ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον μέσα στο κύτταρο ξενιστή.
Η σημασία των μιτοχονδρίων:
* Παραγωγή ενέργειας: Τα μιτοχόνδρια είναι τα powerhouses των ευκαρυωτικών κυττάρων. Παράγουν ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη), το κύριο ενεργειακό νόμισμα του κυττάρου, μέσω αερόβιας αναπνοής. Χωρίς μιτοχόνδρια, οι ευκαρυώτες θα στερούνται την απαραίτητη ενέργεια για πολύπλοκες διεργασίες όπως η κίνηση, η πρωτεϊνική σύνθεση και η κυτταρική σηματοδότηση.
* Εξελικτική σημασία: Η εξέλιξη των μιτοχονδρίων μέσω της ενδοοσυμίας ήταν ένα κεντρικό γεγονός στην ιστορία της ζωής. Επιτρέπει την ανάπτυξη πολύπλοκων, πολυκύτταρων οργανισμών ικανών να ευδοκιμούν σε πλούσια σε οξυγόνο περιβάλλοντα.
προκαρυωτικά και ενδοσύμφωση:
Ενώ οι προκαρυώτες δεν εμπλέκονται άμεσα στην ενδοσυμία ως ξενιστές, ήταν οι βασικοί παίκτες της διαδικασίας. Το κελί ξενιστή και το κατακλυσμένο συμβατικό ήταν και τα δύο προκαρυωτικά.
Συνοπτικά: Η ενδοσκοπική είναι μια κρίσιμη θεωρία στην εξέλιξη των ευκαρυωτικών, αλλά όχι στους προκαρυωτικούς. Τα μιτοχόνδρια διαδραμάτισαν ζωτικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, παρέχοντας στο κύτταρο ξενιστή την ικανότητα να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά οξυγόνο για την παραγωγή ενέργειας. Αυτή η κρίσιμη συμβίωση τελικά οδήγησε στην εξέλιξη της σύνθετης ζωής στη γη.
