Ποιο μέρος της εξέλιξης της θεωρίας με φυσική επιλογή;
1. Παραλλαγή: Τα άτομα σε έναν πληθυσμό παρουσιάζουν διακυμάνσεις στα χαρακτηριστικά τους, είτε πρόκειται για μέγεθος, χρώμα, ταχύτητα ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό. Αυτή η παραλλαγή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε γενετικές διαφορές.
2. Κληρονομικότητα: Αυτές οι παραλλαγές, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, είναι κληρονομικές, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να περάσουν από τους γονείς σε απογόνους.
3. Αγωνισμός για ύπαρξη: Οι οργανισμοί παράγουν περισσότερους απογόνους από ό, τι μπορούν να επιβιώσουν, οδηγώντας σε ανταγωνισμό για πόρους όπως φαγητό, καταφύγιο και συντρόφους. Αυτό είναι γνωστό ως "αγώνας για ύπαρξη".
4. Διαφορική επιβίωση και αναπαραγωγή: Τα άτομα με χαρακτηριστικά που τα καθιστούν καλύτερα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους (δηλ. Όσοι είναι καλύτεροι στην επιβίωση και την αναπαραγωγή) είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν και να μεταβιβάσουν τα πλεονεκτικά χαρακτηριστικά τους στους απογόνους τους. Αυτός είναι ο πυρήνας της φυσικής επιλογής.
5. Σταδιακή αλλαγή: Σε πολλές γενιές, η συχνότητα των πλεονεκτικών χαρακτηριστικών αυξάνεται μέσα σε έναν πληθυσμό, ενώ τα λιγότερο ευνοϊκά χαρακτηριστικά μειώνονται. Αυτό οδηγεί σε σταδιακές αλλαγές στα συνολικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού, τελικά ενδεχομένως με αποτέλεσμα την εμφάνιση νέων ειδών.
Συνοπτικά, η φυσική επιλογή ενεργεί σε παραλλαγές που υπάρχουν ήδη σε έναν πληθυσμό, ευνοώντας εκείνες που είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στο περιβάλλον και επιτρέποντάς τους να αναπαράγουν με μεγαλύτερη επιτυχία. Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε σταδιακές αλλαγές στα χαρακτηριστικά του πληθυσμού με την πάροδο του χρόνου, συμβάλλοντας τελικά στην εξέλιξη των νέων ειδών.
