Ποια είναι η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης από τη μίτωση;

Η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης από τη μίτωση:ένας οδηγός βήμα προς βήμα

Η μίτωση είναι μια θεμελιώδη διαδικασία σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς, υπεύθυνοι για την ανάπτυξη, την ανάπτυξη και την επισκευή των ιστών. Είναι μια μορφή κυτταρικής διαίρεσης που παράγει δύο πανομοιότυπα θυγατρικά κύτταρα από ένα μόνο γονικό κύτταρο. Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:

1. Interphase: Αυτή είναι η μεγαλύτερη φάση του κυτταρικού κύκλου, όπου το κύτταρο προετοιμάζεται για διαίρεση. Χωρίζεται σε τρεις υποφάσεις:

* φάση G1: Το κύτταρο αναπτύσσεται και εκτελεί κανονικές μεταβολικές λειτουργίες. Αυτό είναι το στάδιο όπου το κύτταρο κάνει τις περισσότερες πρωτεΐνες και οργανίδια που απαιτούνται για τη διαίρεση.

* φάση: Το κύτταρο επαναλαμβάνει το DNA του, εξασφαλίζοντας ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων.

* φάση G2: Το κύτταρο συνεχίζει να αναπτύσσεται και να συνθέτει πρωτεΐνες που απαιτούνται για τη μίτωση, συμπεριλαμβανομένων των μικροσωληνίσκων για τον μιτωτικό άξονα.

2. ΠΡΟΦΩΣΗ: Αυτό σηματοδοτεί την αρχή της ίδιας της μίτωσης. Τα βασικά συμβάντα περιλαμβάνουν:

* χρωματίνη συμπυκνώματα: Το DNA συμπυκνώνεται σε ορατά χρωμοσώματα, καθένα από τα οποία αποτελείται από δύο πανομοιότυπα χρωματοειδή αδελφή που συνδέονται με το κεντρομερές.

* Ο πυρηνικός φάκελος καταρρέει: Η μεμβράνη που περιβάλλει τον πυρήνα αποσυντίθεται, επιτρέποντας στα χρωμοσώματα να έχουν πρόσβαση στο κυτταρόπλασμα.

* Μορφικές μορφές ατράκτου: Οι μικροσωληνίσκοι, που αποτελούνται από την πρωτεϊνική τουμπουλίνη, συναρμολογούνται από τα κεντροσώματα, σχηματίζοντας τον μιτωτικό άξονα.

3. Μεταφάση: Τα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται κατά μήκος της πλάκας μετάφασης, ένα φανταστικό επίπεδο ισοδύναμο από τους πόλους της ατράκτου. Αυτό εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ίσο αριθμό χρωμοσωμάτων. Οι ίνες του ατράκτου συνδέονται με τα κεντρομερή κάθε χρωμοσώματος, τραβώντας τους προς τους αντίθετους πόλους.

4. Anaphase: Τα αδερφή χρωματοειδή χωρίζονται στα κεντρομερή, που απομακρύνονται από τις ίνες του ατράκτου προς τους αντίθετους πόλους του κυττάρου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάθε πόλο που λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων.

5. Telophase: Αυτό είναι το τελικό στάδιο της μίτωσης. Εδώ:

* χρωμοσώματα decondense: Τα χρωμοσώματα ξεδιπλώνονται πίσω στη χρωματίνη.

* μεταρρυθμίσεις πυρηνικού φακέλου: Δύο νέοι πυρηνικοί φάκελοι σχηματίζονται γύρω από τα χωριστά σύνολα χρωμοσωμάτων, δημιουργώντας δύο ξεχωριστούς πυρήνες.

* Κυτοκίνη: Το κυτταρόπλασμα διαιρείται, σχηματίζοντας δύο ξεχωριστά θυγατρικά κύτταρα. Αυτό συμβαίνει ταυτόχρονα με την telophase στους περισσότερους οργανισμούς. Στα ζωικά κύτταρα, σχηματίζεται μια αυλάκωση διάσπασης, τσίμπημα της κυτταρικής μεμβράνης προς τα μέσα. Στα φυτικά κύτταρα σχηματίζεται μια κυτταρική πλάκα, διαιρώντας το κελί από μέσα.

Αποτέλεσμα: Το αποτέλεσμα της μίτωσης είναι δύο γενετικά πανομοιότυπα θυγατρικά κύτταρα, το καθένα με τον ίδιο αριθμό χρωμοσωμάτων με το γονικό κύτταρο.

Σημασία: Η μίτωση είναι ζωτικής σημασίας για:

* Ανάπτυξη και ανάπτυξη: Επιτρέπει στους πολυκύτταρους οργανισμούς να αναπτυχθούν από ένα μόνο κύτταρο σε έναν πολύπλοκο οργανισμό.

* Επισκευή και αναγέννηση: Αντικαθιστά τα κατεστραμμένα ή τα φθαρμένα κύτταρα, διατηρώντας την ακεραιότητα των ιστών.

* Ασεξουαλική αναπαραγωγή: Σε ορισμένους οργανισμούς, η μίτωση χρησιμεύει ως ο κύριος τρόπος αναπαραγωγής, παράγοντας απογόνους γενετικά ταυτόσημους με τον γονέα.

Σημείωση: Τα σφάλματα κατά τη διάρκεια της μίτωσης μπορούν να οδηγήσουν σε μεταλλάξεις και ενδεχομένως καρκινική ανάπτυξη. Ωστόσο, ο κυτταρικός κύκλος ρυθμίζεται στενά από διάφορα σημεία ελέγχου που εξασφαλίζουν τον κατάλληλο διαχωρισμό χρωμοσωμάτων και αποτρέπουν σφάλματα.