Τα δύο κύτταρα του ανθρώπινου σώματος περιέχουν ακριβώς τις ίδιες γενετικές οδηγίες;
* μεταλλάξεις: Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της κυτταρικής διαίρεσης (μίτωση), υπάρχει μια μικρή πιθανότητα σφαλμάτων που συμβαίνουν στην αντιγραφή του DNA. Αυτά τα σφάλματα, που ονομάζονται μεταλλάξεις, μπορούν να οδηγήσουν σε μικρές παραλλαγές στον γενετικό κώδικα μεταξύ των κυττάρων. Ενώ οι περισσότερες μεταλλάξεις είναι αβλαβείς, ορισμένοι μπορούν να συμβάλουν στις ασθένειες.
* epigenetics: Ακόμη και με την ίδια αλληλουχία DNA, τα κύτταρα μπορούν να εκφράζουν γονίδια διαφορετικά λόγω επιγενετικών τροποποιήσεων. Αυτές οι τροποποιήσεις, όπως η μεθυλίωση και οι τροποποιήσεις ιστόνης, μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν τα γονίδια χωρίς να αλλάξουν την υποκείμενη αλληλουχία DNA. Αυτό επιτρέπει στα κύτταρα να εξειδικεύουν και να εκτελούν διαφορετικές λειτουργίες.
* Σωματικός ανασυνδυασμός: Στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, συγκεκριμένα λεμφοκύτταρα, η διαδικασία του σωματικού ανασυνδυασμού οδηγεί σε μοναδικές αναδιατάξεις των τμημάτων DNA εντός των γονιδίων που κωδικοποιούν αντισώματα. Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη ποικιλία αντισωμάτων που μπορούν να στοχεύσουν ένα ευρύ φάσμα παθογόνων.
Συνοπτικά: Ενώ όλα τα κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα έχουν το ίδιο γονιδίωμα (το πλήρες σύνολο του DNA), οι μεμονωμένες οδηγίες δεν είναι πανομοιότυπες λόγω της συσσώρευσης μεταλλάξεων, επιγενετικών παραλλαγών και εξειδικευμένων διεργασιών όπως ο σωματικός ανασυνδυασμός.
