Ποια είναι τα μέρη ενός περιβάλλοντος που ζουν ή μία φορά και αλληλεπιδρούν με τον οργανισμό;
Εδώ είναι μια κατανομή:
Βιοτικοί παράγοντες:
* ζωντανοί οργανισμοί: Αυτά περιλαμβάνουν όλα τα φυτά, τα ζώα, τους μύκητες, τα βακτήρια και άλλα ζωντανά πράγματα μέσα σε ένα περιβάλλον.
* Παραγωγοί: Τα φυτά που κάνουν το δικό τους φαγητό μέσω της φωτοσύνθεσης.
* καταναλωτές: Ζώα που τρώνε άλλους οργανισμούς.
* αποσυμπίγματα: Οργανισμοί όπως τα βακτήρια και οι μύκητες που διασπούν νεκρούς οργανισμούς.
* αλληλεπιδράσεις μεταξύ οργανισμών: Αυτές περιλαμβάνουν τον ανταγωνισμό για πόρους, θήρευση, παρασιτισμό και συμβίωση (αμοιβαία επωφελείς σχέσεις).
αβιοτικοί παράγοντες:
* Μη ζωντανά στοιχεία: Αυτοί είναι φυσικοί και χημικοί παράγοντες που επηρεάζουν το περιβάλλον.
* Θερμοκρασία: Ο βαθμός θερμότητας ή κρύου σε ένα περιβάλλον.
* φως: Το ποσό του ηλιακού φωτός που είναι διαθέσιμο για φωτοσύνθεση.
* νερό: Η διαθεσιμότητα νερού για τους οργανισμούς να πίνουν και για την ανάπτυξη των φυτών.
* έδαφος: Η σύνθεση του εδάφους, συμπεριλαμβανομένου του ρΗ, του περιεχομένου θρεπτικών ουσιών και της υφής.
* AIR: Η σύνθεση του αέρα, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων οξυγόνου και των ρύπων.
* άνεμος: Η κίνηση του αέρα, η οποία μπορεί να επηρεάσει τα πρότυπα θερμοκρασίας και καιρού.
* υψόμετρο: Το ύψος πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, το οποίο επηρεάζει τη θερμοκρασία και την πίεση του αέρα.
* Latitude: Η απόσταση από τον ισημερινό, ο οποίος επηρεάζει την έκθεση του ήλιου και το κλίμα.
Η σημασία των αλληλεπιδράσεων:
* Λειτουργία οικοσυστήματος: Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων καθορίζουν τη συνολική υγεία και τη σταθερότητα ενός οικοσυστήματος. Για παράδειγμα, τα φυτά χρειάζονται ηλιακό φως, νερό και θρεπτικά συστατικά από το έδαφος για να αναπτυχθούν και τα ζώα χρειάζονται φυτά για φαγητό και καταφύγιο.
* Προσαρμογή και εξέλιξη: Οι οργανισμοί προσαρμόζονται στις συγκεκριμένες συνθήκες του περιβάλλοντος τους με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, τα φυτά της ερήμου έχουν αναπτύξει προσαρμογές για τη διατήρηση του νερού και οι πολικές αρκούδες έχουν παχιά γούνα για να επιβιώσουν σε κρύες θερμοκρασίες.
Με την κατανόηση των σχέσεων μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων, μπορούμε να εκτιμήσουμε καλύτερα την πολυπλοκότητα των φυσικών περιβαλλόντων και τη σημασία των προσπαθειών διατήρησης.
