Στη θεωρία της υπερ-αναπαραγωγής της εξέλιξης αναφέρεται στο γεγονός ότι όλοι οι οργανισμοί αναπαράγουν πέρα από την ικανότητα τους υποστηρίζουν.
* Η θεμελιώδης αρχή: Οι οργανισμοί τείνουν να παράγουν περισσότερους απογόνους από ό, τι μπορούν να επιβιώσουν. Πρόκειται για μια βασική βιολογική κίνηση, εξασφαλίζοντας ότι τουλάχιστον κάποιοι απόγονοι το καθιστούν στην ενηλικίωση και αναπαράγονται.
* Περιορισμός πόρων: Το περιβάλλον, ωστόσο, έχει πεπερασμένους πόρους - τρόφιμα, νερό, χώρο, κλπ. Αυτό σημαίνει ότι μόνο ένα μικρό μέρος των απογόνων θα επιβιώσει πραγματικά για να αναπαραχθεί.
* Ο αγώνας για την ύπαρξη: Ο υπερβολικός απόγονος δημιουργεί ανταγωνισμό για αυτούς τους πόρους, οδηγώντας σε έναν "αγώνα για ύπαρξη". Μόνο τα άτομα που ταιριάζουν καλύτερα στο περιβάλλον τους (μέσω πλεονεκτικών χαρακτηριστικών) θα επιβιώσουν και θα αναπαραχθούν.
* Φυσική επιλογή: Αυτή η επιβίωση του πιο ικανού είναι αυτό που ο Δαρβίνος ονόμασε "φυσική επιλογή". Τα χαρακτηριστικά που κάνουν έναν οργανισμό πιο επιτυχημένο στην επιβίωση και την αναπαραγωγή μεταφέρονται στην επόμενη γενιά, οδηγώντας σε εξελικτική αλλαγή με την πάροδο του χρόνου.
Συνοπτικά, η υπερβολική αναπαραγωγή δεν είναι λάθος. Είναι μια βασική κινητήρια δύναμη στην εξελικτική διαδικασία. Δημιουργεί την πίεση που οδηγεί σε φυσική επιλογή, οδηγώντας την προσαρμογή των ειδών στο περιβάλλον τους.
