Τι είδους βάσεις βρίσκονται σε ανθρώπινο σώμα;

Το ανθρώπινο σώμα δεν έχει "βάσεις" με τον τρόπο που ίσως σκέφτεστε, όπως οι βάσεις στο DNA (αδενίνη, θυμίνη, γουανίνη και κυτοσίνη). Ωστόσο, υπάρχουν διάφορες χημικές ενώσεις που έχουν βασική φύση, που σημαίνει ότι έχουν ρΗ μεγαλύτερο από 7.

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα "βάσεις" Βρέθηκε στο ανθρώπινο σώμα, με εξηγήσεις των λειτουργιών τους:

1. Βάσεις στο αίμα:

* ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO3-) :Αυτό είναι το πιο σημαντικό ρυθμιστικό στο αίμα, συμβάλλοντας στη διατήρηση ενός σταθερού ρΗ (περίπου 7,35-7,45) παρά τη συνεχή παραγωγή όξινων αποβλήτων.

* ιόντα φωσφορικών (HPO42-) :Αυτά τα ιόντα συμβάλλουν επίσης στην παραμόρφωση της ικανότητας στο αίμα, αν και σε μικρότερο βαθμό από το διττανθρακικό.

2. Βάσεις στο πεπτικό σύστημα:

* ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO3-) :Που εκκρίνεται από το πάγκρεας, το διττανθρακικό άλας βοηθά στην εξουδετέρωση του οξέος του στομάχου στο λεπτό έντερο, δημιουργώντας ένα κατάλληλο περιβάλλον για πέψη.

* ιόντα υδροξειδίου (OH-) :Βρέθηκαν στο εντερικό υγρό, αυτά τα ιόντα συμβάλλουν στο ελαφρώς αλκαλικό ρΗ που είναι απαραίτητο για τη βέλτιστη πέψη.

3. Βάσεις σε άλλους ιστούς και υγρά:

* ιόντα αμμωνίου (NH4+) :Που παράγεται ως υποπροϊόν του μεταβολισμού των πρωτεϊνών, τα ιόντα αμμωνίου συμβάλλουν στη συνολική ικανότητα ρυθμιστικής ικανότητας των υγρών του σώματος.

* Διάφορες οργανικές βάσεις :Αυτές περιλαμβάνουν ενώσεις όπως κρεατινίνη, ουρικό οξύ και διάφορα αμινοξέα, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στη συνολική οξύτητα ή την αλκαλικότητα των διαφορετικών σωματικών υγρών.

4. Βάσεις σε DNA και RNA:

* αδενίνη (Α), γουανίνη (G), κυτοσίνη (C), θυμίνη (Τ) και ουρακίλη (U): Αυτές είναι οι αζώτες που σχηματίζουν τα δομικά στοιχεία του DNA και του RNA. Δεν είναι τεχνικά "βάσεις" όσον αφορά το pH, αλλά είναι σημαντικά για την κατανόηση της δομής και της λειτουργίας των νουκλεϊνικών οξέων.

Σημαντική σημείωση: Ο όρος "βάση" μπορεί να προκαλέσει σύγχυση καθώς έχει διαφορετικές έννοιες σε διαφορετικά πλαίσια. Στη χημεία, μια βάση είναι μια ουσία που δέχεται πρωτόνια (ιόντα Η+) και αυξάνει το ρΗ ενός διαλύματος. Στη βιολογία, η "βάση" μπορεί να αναφέρεται στις αζώτες σε DNA και RNA ή σε άλλες χημικές ενώσεις που έχουν βασικό pH.

Τελικά, το ανθρώπινο σώμα διατηρεί μια λεπτή ισορροπία οξέων και βάσεων για να εξασφαλίσει την κατάλληλη λειτουργία. Αυτή η ισορροπία είναι ζωτικής σημασίας για διαδικασίες όπως η πέψη, η αναπνοή και ο κυτταρικός μεταβολισμός.