Για ποια είναι η κλωνική επιλογή που είναι υπεύθυνη;
Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου λειτουργίας της κλωνικής επιλογής:
1. Δημιουργία ποικιλομορφίας: Τα λεμφοκύτταρα (Β κύτταρα και Τ κύτταρα) παράγονται συνεχώς στον μυελό των οστών και στον θύμο, αντίστοιχα. Κάθε λεμφοκύτταρο έχει έναν μοναδικό υποδοχέα (υποδοχέα Β κυττάρου ή υποδοχέα Τ κυττάρων) που μπορεί να αναγνωρίσει ένα συγκεκριμένο αντιγόνο (ένα μόριο στην επιφάνεια ενός παθογόνου). Αυτή η τεράστια ποικιλία υποδοχέων παράγεται μέσω τυχαίων γενετικών αναδιατάξεων.
2. Συνάντηση με αντιγόνο: Όταν ένα παθογόνο εισέρχεται στο σώμα, τα αντιγόνα του συνδέονται με τους υποδοχείς μερικών συγκεκριμένων λεμφοκυττάρων. Αυτή η δέσμευση ενεργοποιεί τα λεμφοκύτταρα.
3. κλωνική επέκταση: Τα ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα υφίστανται ταχεία διάδοση (κλωνική επέκταση), δημιουργώντας πολλά πανομοιότυπα αντίγραφα του εαυτού τους, όλα με τον ίδιο ειδικό υποδοχέα αντιγόνου.
4. Διαφοροποίηση: Οι εκτεταμένοι κλώνοι διαφοροποιούνται σε κύτταρα τελετών, τα οποία είναι εξειδικευμένα για την καταπολέμηση του συγκεκριμένου παθογόνου.
* Β κύτταρα διαφοροποιούνται σε κύτταρα πλάσματος που παράγουν αντισώματα, τα οποία μπορούν να εξουδετερώσουν και να εξαλείψουν τα παθογόνα.
* Τ κύτταρα διαφοροποιούνται σε κυτταροτοξικά Τ κύτταρα που σκοτώνουν άμεσα μολυσμένα κύτταρα ή βοηθητικά Τ κύτταρα που βοηθούν στην ενεργοποίηση άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.
5. Κύτταρα μνήμης: Ένα τμήμα των εκτεταμένων κλώνων διαφοροποιείται σε κύτταρα μνήμης. Αυτά τα κύτταρα ζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και θυμούνται το συγκεκριμένο παθογόνο. Εάν το ίδιο παθογόνο εισέλθει ξανά στο σώμα, τα κύτταρα μνήμης θα ενεργοποιήσουν γρήγορα και θα τοποθετήσουν μια ταχεία και αποτελεσματική ανοσοαπόκριση.
Συνοπτικά, η κλωνική επιλογή εξασφαλίζει:
* Ειδικότητα: Η ανοσοαπόκριση στοχεύει σε ένα συγκεκριμένο παθογόνο.
* μνήμη: Το ανοσοποιητικό σύστημα "θυμάται" παρελθόντες συναντήσεις με παθογόνους παράγοντες και μπορεί να δημιουργήσει μια ταχύτερη και ισχυρότερη ανταπόκριση κατά την επανεξέταση.
* Αυτοεκτίμηση: Το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να διακρίνει μεταξύ των αντιγόνων του εαυτού και των μη αυτο-αυτο-αντιγόνων, αποτρέποντας τις αυτοάνοσες αντιδράσεις.
Συνολικά, η κλωνική επιλογή είναι μια θεμελιώδη διαδικασία που επιτρέπει στο προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα να προσαρμοστεί στα συνεχώς εξελισσόμενα παθογόνα και να παρέχει μακροχρόνια προστασία.
