bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Πώς σχετίζεται η απομονωτική απομόνωση με την εξέλιξη;

Η αναπαραγωγική απομόνωση είναι μια βασική έννοια στην εξελικτική βιολογία επειδή είναι ο μηχανισμός που οδηγεί το σχηματισμό νέων ειδών . Δείτε πώς λειτουργεί:

1. Αρχικός πληθυσμός: Φανταστείτε έναν μόνο πληθυσμό οργανισμών. Μέσα σε αυτόν τον πληθυσμό, υπάρχουν διακυμάνσεις στα χαρακτηριστικά.

2. Απομόνωση: Κάτι συμβαίνει για να διαιρέσει τον πληθυσμό σε δύο ή περισσότερες απομονωμένες ομάδες. Αυτό θα μπορούσε να είναι:

* Γεωγραφική απομόνωση: Ένα φυσικό εμπόδιο όπως μια οροσειρά, ο ποταμός ή ο ωκεανός τους εμποδίζει από τη διασταύρωση.

* Οικολογική απομόνωση: Διαφορετικά ενδιαιτήματα μέσα στην ίδια περιοχή (όπως το δάσος έναντι του λιβαδιού) τους κρατούν χωριστά τους.

* Απομόνωση συμπεριφοράς: Οι διαφορές στις τελετουργίες ζευγαρώματος, τα τραγούδια ή άλλες συμπεριφορές εμποδίζουν την επιτυχή ζευγάρωμα.

* Χρονική απομόνωση: Τα είδη αναπαράγονται σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή του έτους.

* Μηχανική απομόνωση: Η ασυμβατότητα στις αναπαραγωγικές δομές (όπως το μέγεθος ή το σχήμα) εμποδίζει το ζευγάρωμα.

* GAMETIC ALUITION: Τα αυγά και το σπέρμα είναι ασυμβίβαστα λόγω χημικών ή μοριακών διαφορών.

3. Γενετική απόκλιση: Με την πάροδο του χρόνου, κάθε απομονωμένη ομάδα βιώνει γενετική μετατόπιση, μεταλλάξεις και φυσική επιλογή ανεξάρτητα. Αυτές οι διαδικασίες οδηγούν σε:

* Συσσώρευση διαφορετικών γενετικών αλλαγών: Κάθε ομάδα εξελίσσεται κατά μήκος μιας μοναδικής διαδρομής, οδηγώντας σε διαφορετικές προσαρμογές και χαρακτηριστικά.

* Μειωμένη ροή γονιδίων: Η έλλειψη διασταύρωσης μεταξύ των απομονωμένων ομάδων περιορίζει την ανταλλαγή γονιδίων.

4. Σχεδίαση: Τελικά, οι γενετικές διαφορές μεταξύ των απομονωμένων ομάδων καθίστανται τόσο σημαντικές ώστε να μην μπορούν πλέον να αλληλοσυμπληρώνονται με επιτυχία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό διαφορετικών ειδών.

Εν ολίγοις, η αναπαραγωγική απομόνωση επιτρέπει τη συσσώρευση γενετικών διαφορών, οδηγώντας στην εξέλιξη των νέων ειδών.

Ακολουθούν μερικά σημαντικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:

* Η αναπαραγωγική απομόνωση δεν οδηγεί πάντα σε συσσώρευση. Εάν οι απομονωμένες ομάδες επανέλθουν σε επαφή, μπορεί να αλληλοσυμπληρώνονται και να συγχωνεύονται σε ένα μόνο είδος.

* Η συσσώρευση είναι μια σταδιακή διαδικασία. Μπορεί να χρειαστούν εκατοντάδες ή ακόμα και εκατομμύρια χρόνια για την αναπαραγωγική απομόνωση για να οδηγήσουν σε πλήρη διαχωρισμό σε ξεχωριστά είδη.

* Η αναπαραγωγική απομόνωση αποτελεί βασικό μοχλό βιοποικιλότητας. Εξηγεί τη συντριπτική ποικιλία της ζωής στη γη, από τα μικρότερα βακτήρια έως τις μεγαλύτερες φάλαινες.

Με την κατανόηση της αναπαραγωγικής απομόνωσης, κερδίζουμε πληροφορίες για το πώς εξελίσσεται η ζωή στη γη και συνεχίζει να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.

Γιατί καταστράφηκαν τα πρώτα σχέδια των νευρώνων

Γιατί καταστράφηκαν τα πρώτα σχέδια των νευρώνων

Δουλεύοντας μόνος στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ισπανία, ο Santiago Ramón y Cajal (1852-1934) τολμούσε στην επιστήμη τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως παθολόγος και έγινε ο πρώτος άνθρωπος που είδε νευρώνα. Δουλεύοντας με φως αερίου, έφτιαξε λεπτές φέτες εγκεφαλικού ιστού και τις υπέβαλε στην ίδια χημ

Ένας νόμος ισχύος κρατά τις αντιλήψεις του εγκεφάλου ισορροπημένες

Ένας νόμος ισχύος κρατά τις αντιλήψεις του εγκεφάλου ισορροπημένες

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος περιγράφεται συχνά στη γλώσσα των σημείων αιχμής:Ακουμπάει μια προσεκτική γραμμή μεταξύ υψηλής και χαμηλής δραστηριότητας, μεταξύ πυκνών και αραιών δικτύων, μεταξύ τάξης και αταξίας. Τώρα, αναλύοντας τα μοτίβα πυροδότησης από έναν αριθμό ρεκόρ νευρώνων, οι ερευνητές ανακάλυψαν

Διαφορά μεταξύ ακτίνης και μυοσίνης

Διαφορά μεταξύ ακτίνης και μυοσίνης

Κύρια διαφορά – Ακτίνη εναντίον Μυοσίνης Οι μύες αποτελούνται από πρωτεΐνες. Η ακτίνη και η μυοσίνη είναι δύο πρωτεΐνες στους μύες, που εμπλέκονται στη συστολή των μυών στα ζώα. Ελέγχουν τις εκούσιες μυϊκές κινήσεις του σώματος σε συνεννόηση με τις ρυθμιστικές πρωτεΐνες που είναι γνωστές ως τροπομυο