Τι θα συνέβαινε σε ένα δέντρο αν ξαφνικά όλα τα κύτταρα του μετατράπηκαν σε ζωικά κύτταρα;
* Απώλεια δομικής ακεραιότητας: Τα φυτικά κύτταρα βασίζονται σε άκαμπτα κυτταρικά τοιχώματα από κυτταρίνη για να παρέχουν δομική υποστήριξη και να τους επιτρέψουν να αναπτυχθούν ψηλά και να αντέχουν στις περιβαλλοντικές δυνάμεις. Τα ζωικά κύτταρα στερούνται αυτών των κυτταρικών τοιχωμάτων. Το δέντρο θα χάσει αμέσως τη δομική ακεραιότητά του, θα γίνει limp και θα καταρρεύσει.
* Ανικανότητα στο φωτοσύνθεση: Τα φυτικά κύτταρα περιέχουν χλωροπλάστες, τα οποία είναι οργανίδια που είναι υπεύθυνα για τη φωτοσύνθεση. Τα ζωικά κύτταρα δεν έχουν χλωροπλάστες και είναι ανίκανοι από φωτοσύνθεση. Το δέντρο θα χάσει την ικανότητά του να παράγει το δικό του φαγητό και να πεθάνει από την πείνα.
* Απώλεια μεταφοράς νερού: Τα φυτικά κύτταρα διασυνδέονται με εξειδικευμένες δομές που ονομάζονται plasmodesmata, οι οποίες επιτρέπουν τη ροή του νερού και των θρεπτικών ουσιών σε όλο το δέντρο. Τα ζωικά κύτταρα δεν διαθέτουν αυτές τις δομές. Το δέντρο θα χάσει την ικανότητά του να μεταφέρει νερό και θρεπτικά συστατικά, οδηγώντας σε αφυδάτωση και τελικά θάνατο.
* Έλλειψη εξειδικευμένων ιστών: Τα φυτικά κύτταρα διαφοροποιούνται σε εξειδικευμένους ιστούς όπως το Xylem, το Phloem και το Cambium, οι οποίες εκτελούν βασικές λειτουργίες όπως η μεταφορά νερού, η μεταφορά θρεπτικών ουσιών και η ανάπτυξη. Τα ζωικά κύτταρα δεν διαθέτουν αυτούς τους εξειδικευμένους ιστούς, καθιστώντας το δέντρο ανίκανο να εκτελέσει τις ζωτικές του λειτουργίες.
Εν ολίγοις, ο μετασχηματισμός των κυττάρων ενός δέντρου σε ζωικά κύτταρα θα οδηγούσε σε ταχεία και πλήρη απώλεια των καθοριστικών χαρακτηριστικών του και τελικά θα οδηγούσε στο θάνατό του.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό το σενάριο είναι καθαρά υποθετικό και αδύνατο στην πραγματικότητα. Οι θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ φυτικών και ζωικών κυττάρων είναι βαθιά ριζωμένες στο γενετικό μακιγιάζ και την εξέλιξή τους, καθιστώντας έναν τέτοιο μετασχηματισμό εξαιρετικά απίθανο.