Τι χρησιμοποιείται για να συγκρίνει την αντιτομή των οργανισμών που δείχνουν έναν πιθανό Ansestor;
1. Ομόλογες δομές: Αυτές είναι δομές που μοιράζονται μια κοινή προέλευση, ακόμη και αν έχουν διαφορετικές λειτουργίες. Για παράδειγμα, η πτέρυγα ενός ρόπαλου, το πτερύγιο μιας φάλαινας και ο ανθρώπινος βραχίονας μοιράζονται την ίδια βασική δομή των οστών, υποδηλώνοντας έναν κοινό πρόγονο.
2. Δομές εκδήλωσης: Αυτές είναι μειωμένες ή μη λειτουργικές δομές που λειτουργούσαν σε προγονικούς οργανισμούς. Για παράδειγμα, το προσάρτημα στους ανθρώπους είναι μια εκκρεμότητα δομή που ήταν πιθανόν μεγαλύτερη και πιο λειτουργική στους φυτοφάγα μας προγόνους.
3. Συγκριτική εμβρυολογία: Η σύγκριση της εμβρυϊκής ανάπτυξης διαφορετικών οργανισμών μπορεί να αποκαλύψει ομοιότητες που δεν υπάρχουν στους ενήλικες. Για παράδειγμα, όλα τα έμβρυα των σπονδυλωτών έχουν σχισμές gill σε κάποιο σημείο της ανάπτυξής τους, υποδηλώνοντας έναν κοινό υδάτινο πρόγονο.
4. Μοριακά δεδομένα (γενετική): Η σύγκριση των αλληλουχιών DNA και πρωτεϊνών μπορεί να παρέχει μια πολύ λεπτομερή και ισχυρή μέθοδο για την εξαγωγή εξελικτικών σχέσεων. Όσο πιο παρόμοιες είναι οι αλληλουχίες DNA, τόσο πιο στενά συνδεδεμένοι είναι οι οργανισμοί.
5. Βιογεωγραφία: Η γεωγραφική κατανομή των οργανισμών μπορεί επίσης να παρέχει ενδείξεις για την εξελικτική τους ιστορία. Για παράδειγμα, η παρουσία παρόμοιων ειδών σε νησιά που είναι γεωγραφικά απομονωμένα υποδηλώνει ότι μπορεί να έχουν εξελιχθεί από έναν κοινό πρόγονο.
Πώς λειτουργούν αυτά τα εργαλεία:
* Συνδυάζοντας στοιχεία από αυτές τις διαφορετικές πηγές, οι επιστήμονες μπορούν να δημιουργήσουν μια πληρέστερη εικόνα των εξελικτικών σχέσεων μεταξύ των οργανισμών.
* Αυτές οι συγκρίσεις βοηθούν τους επιστήμονες να ανακατασκευάσουν την εξελικτική ιστορία της ζωής στη γη και να προσδιορίσουν τους πιθανούς κοινούς προγόνους.
Σημαντική σημείωση: Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτές οι μέθοδοι δεν δείχνουν άμεσα έναν πρόγονο, αλλά μάλλον συμπληρώνουν τις σχέσεις που βασίζονται σε κοινά χαρακτηριστικά. Η έννοια του "σύνδεσης που λείπει" είναι συχνά παρεξηγημένη - είναι απίθανο ότι ένα μόνο απολιθωμένο θα γεφυρώσει τέλεια το χάσμα μεταξύ δύο ομάδων. Αντ 'αυτού, η εξελικτική ιστορία είναι ένας πολύπλοκος ιστός σχέσεων, που βασίζεται σε αμέτρητα αποδεικτικά στοιχεία.