Ποιες δύο διαδικασίες μπορούν να οδηγήσουν σε κληρονομικές διακυμάνσεις στους πληθυσμούς;
1. μετάλλαξη: Αυτή είναι η τελική πηγή νέας γενετικής διακύμανσης. Οι μεταλλάξεις είναι μεταβολές στην αλληλουχία DNA, η οποία μπορεί να εμφανιστεί αυθόρμητα ή λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων όπως η ακτινοβολία. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να είναι ευεργετικές, επιβλαβείς ή ουδέτερες και μεταφέρονται στους απογόνους.
2. ανασυνδυασμός: Αυτή η διαδικασία ανακατεύει την υπάρχουσα γενετική παραλλαγή μέσα σε έναν πληθυσμό. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής αναπαραγωγής, τα χρωμοσώματα από τη μητέρα και τον πατέρα ανταλλάσσουν γενετικό υλικό, δημιουργώντας νέους συνδυασμούς αλληλόμορφων (εκδόσεις γονιδίων). Αυτός ο ανασυνδυασμός οδηγεί σε απογόνους με διαφορετικούς συνδυασμούς χαρακτηριστικών από τους γονείς τους, αυξάνοντας τη γενετική ποικιλομορφία.
Αυτές οι δύο διαδικασίες, μετάλλαξη και ανασυνδυασμός, συνεργάζονται για να δημιουργήσουν και να διαφοροποιήσουν τη γενετική μακιγιάζ των πληθυσμών, τελικά οδηγώντας την εξέλιξη.
