Γιατί τα θυγατρικά κύτταρα προκύπτουν από τη μίτωση γενετικά ταυτόσημα μεταξύ τους και το αρχικό κελί;
1. Αντιγραφή DNA: Πριν ξεκινήσει η μίτωση, το DNA του κυττάρου υφίσταται αντιγραφή, δημιουργώντας δύο πανομοιότυπα αντίγραφα ολόκληρου του γονιδιώματος. Αυτά τα αντίγραφα συνδέονται μεταξύ τους στο κέντρο.
2. Ευθυγράμμιση χρωμοσωμάτων: Κατά τη διάρκεια της μεταφάσης, τα αναπαραγόμενα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται κατά μήκος του ισημερινού του κυττάρου, με κάθε χρωμόσωμα να συνδέεται με ίνες ατράκτου που προέρχονται από τους αντίθετους πόλους.
3. Διαχωρισμός χρωμοσωμάτων: Κατά τη διάρκεια της αναφάσης, οι ίνες της ατράκτου συντομεύουν, τραβώντας τα αδερφή χρωματοειδή (ταυτόσημα αντίγραφα κάθε χρωμοσώματος). Κάθε αδερφή χρωματοειδών γίνεται τώρα ξεχωριστό χρωμόσωμα.
4. Κυτοκίνη: Τέλος, η κυτταρική μεμβράνη τσιμπάει προς τα μέσα, διαιρώντας το κυτταρόπλασμα και σχηματίζοντας δύο ξεχωριστά θυγατρικά κύτταρα, το καθένα που περιέχει ένα πλήρες και πανομοιότυπο σύνολο χρωμοσωμάτων.
Συνοπτικά:
* Αντιγραφή: Το DNA αντιγράφεται με ακρίβεια πριν από τη μίτωση.
* Ευθυγράμμιση: Τα αναπαραγόμενα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται σχολαστικά στον κυτταρικό ισημερινό.
* Διαχωρισμός: Τα αδελφή χρωματοειδή διαχωρίζονται και κατανέμονται σε δύο ξεχωριστά θυγατρικά κύτταρα.
Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πανομοιότυπο σύνολο χρωμοσωμάτων, καθιστώντας τα γενετικά πανομοιότυπα με το αρχικό γονικό κύτταρο και μεταξύ τους.
Σημείωση: Η μίτωση είναι μια κρίσιμη διαδικασία για την ανάπτυξη, την επισκευή και την ασεξουαλική αναπαραγωγή σε πολυκύτταρους οργανισμούς. Η ικανότητα δημιουργίας γενετικά ταυτόσημων θυγατρικών κυττάρων επιτρέπει τη διατήρηση της γενετικής ακεραιότητας του οργανισμού και του σχηματισμού νέων κυττάρων που μπορούν να εκτελούν τις ίδιες λειτουργίες με το γονικό κύτταρο.
